Krzyk

Funkcjonariusz Pike unieśmiertelnił się, czy tego chciał czy nie.... z pewnością przyczynił się też do zwiększenia sprzedaży produktu "Defense Tech DT-56895 MK-9 Stream"... Powinien dostać działkę ze zwiększonych zysków producenta :)

Zmiana warty

Stypen (seria Harley-Davidson) ciut odpocznie... posiadam go od sześciu lat a przez ostatnie dwa lata katowałem go prawie codzień, podczas, gdy Frontier (który jest ze mną od lat dziesięciu, czy może jedenastu) zażywał zasłużonej emerytury... Zadziwiające, jak człowiek może się zżyć z martwym przedmiotem codziennego użytku, który towrzyszy mu przez lata... Niezawodnie, idealnie dopasowany do ręki, stylu pisania, kąta i nacisku... Tak samo jest ze starymi mechanicznymi zegarkami... zamiast kupić nowy - renowacja, polerowanie, czyszczenie mechanizmu... Pewny, często nieuświadomiony sentyment...

...lecz czas na zmiany: żona kupiła mi czarnego Parkera IM GT, w sam raz do pracy... pewnie nie zdążę nabrać do niego sentymentu, bo nie wytrzyma zapewne dużo dłużej niż okres gwarancji... Nic to. Niezwykle przystępna cena tego pióra czyni go idealnym do katorżniczej pracy :)

... przy tej okazji czas zmienić atrament. Przez ostatnie kilka lat używałem atramentu Pelikan 4001 Royal Blue... teraz myślę nad zmianą na piękny, głęboko czekoladowy Caran d'Ache Grand Canyon (prezent od mamy) i Noodler's Zhivago, w niezwykłym odcieniu prawie czarnej zieleni... Myślałem też o Pelikanie Edelstein, ale, szczerze powiedziawszy, obawiałem się, że zapłacę za piękną buteleczkę, która będzie zawierała dobrą, acz niewystarczającą dla tego poziomu, zawartość.. natomiast Noodlers jest tani a CdA rewelacyjny... stąd wybór

Zmiany nie zawsze są złe...

Litania do amatorów teorii spiskowych

A tu początek litanii, dwóch pozostałych części proszę szukać na blogu autora

W drodze do ...: Litania do amatorów teorii spiskowych: Jeśli generał Czempiński zostaje zatrzymany przez prokuraturę – wiedz, że coś się zaczyna dziać; Jeśli przez 3 dni z rzędu Palikota nie ma ...

Litania 4

W drodze do ...: Litania 4: Jeżeli ktoś zaczyna szukać Opus Dei w rządzie – wiedz, że musi przykryć zbieranie weksli; Jeśli Paweł Piskorski daje głos w obronie generał...

Święto Wojska Polskiego

Z niejakim opóźnieniem, zdjęcia zrobione podczas Święta Wojska Polskiego. Bawiłem się świetnie :)

Święto Wojska Polskiego

Google+

Kto chce dołączyć do Google+??? :)
https://plus.google.com/i/IcPiu-R4VuA:uY2WXyhzuUE

Konsolacja

Gdy piszę te słowa, właśnie trwa Walne Zgromadzenie Członków Stowarzyszenia "Ruch Poparcia Palikota". Zawiadomienie o tym wydarzeniu dotarło kilka dni temu do "każdego z 5605 członków"... nawet do tych, którzy ani z Ruchem Poparcia, ani z Palikotem nie chcą mieć więcej nic do czynienia i już dawno zrezygnowali z członkostwa. Nawet do tych którzy od miesięcy kontestowali decyzje Władz Stowarzyszenia, począwszy od hucpy II Walnego w dniu 15. stycznia b.r., poprzez późniejszą politykę wykluczania ludzi ośmielających się mieć inne zdanie, na wstydliwym opuszczeniu Biura Krajowego na ulicy Widok 19, kończąc (opuszczeniu do, podobno, lepszej lokalizacji.... Podobno, bo TVN o jakiś długach wspominał)... Dla tych 5605 uczestników przezornie zarezerwowano salę w warszawskim domu weselnym, salę na.... 135 osób... i miało wystarczyć, bo zapewne nie spodziewano się większej liczby uczestników. Termin Walnego wyznaczono na środę, dzień roboczy, więc i ogólnopolskiej frekwencji nie należy się spodziewać, z przyczyn oczywistych...

Prawda jest taka, że Ruch Poparcia Palikota, organizacja de facto zależna od pieniędzy Janusza Palikota, po długim czasie degeneracji... pada. Być może będzie reanimowana do wyborów, aby wspomagać kampanię partii "Ruch Palikota", bez podpadania pod ograniczenia ustawowe dotyczące partii, a potem niezależnie od wyniku wyborów... cóż, ujmę to tak: "dziś JP odcina kurek z forsą a jutro RPP upada". Nie wiem, ile jest prawdy w pogłoskach, jakoby finansowanie Ruchu Poparcia Palikota przez Palikota polegało na udzielaniu temu pierwszemu pożyczek, które są zwracane, i znów pożyczane... tak aby w razie konieczności wszelkie aktywa wróciły do właściciela... ale sytuacja bez wątpienia jest nieciekawa... bo oto, zaledwie kilka miesięcy temu tryumfalnie otwarto Biuro Krajowe:

... a teraz...

autor: Sławomir Ostaszewski

Biuro to pryszcz, z jednego pogonili... przepraszam, chciałem napisać z "podjęto decyzję o opuszczeniu", można się przenieść do nowego, ładniejszego, położonego w lepszym niż ścisłe centrum Warszawy (zaraz przy Rotundzie) punkcie... niestety odpływ dobrych, prawdziwie zaangażowanych ludzi, to rzecz poważniejsza, krytyczna rzekłbym. Janusz Palikot, organizując wiec w Kongresowej, wzbudził płomień, entuzjazm kilkunastu tysięcy ludzi, którzy mogliby być zarzewiem zmian... zmian systemowych, zmieniających Polskę w kraj nowoczesny, liberalny, neutralny światopoglądowo... niestety chęć zachowania pełnej kontroli Wodza nad "ruchem oddolnym" zaprzepaściła oddolność tego tworu, a eliminowanie zeń ludzi śmiących mieć inne niż Wódz zdanie... zabiła go. Zabiła go powoli, zabijając tym samym nadzieję na realną zmianę... pozostali konformiści, ograniczający wizję programową do legalizacji narkotyków, mniejszości seksualnych i radykalnego antyklerykalizmu (w sojuszu z "Racją"). Konformiści, których twarze już dominują w tworzonej partii Ruch Palikota i którzy bez wątpienia zapełnią jej listy, oczywiście wraz z głoszącymi hasło "Emeryci razem w walce o sprawiedliwość społeczną" przedstawicielami Krajowej Partii Emerytów i Rencistów i zdaje się, nie posiadającymi programu (poza oczywiście antyklerykalizmem) antyklerykałami...

Pomysł na nowoczesny i liberalny Ruch Obywatelski zdegenerował do różowo-czerwonej-antyczarnej-wolnokonopnej "chcę być posłem"...

Dziś zamyka się pewien rozdział, otwiera się nowy, potencjał został zmarnowany... i niezależnie od tego, czy Ruch Palikota znajdzie się w Sejmie, czy nie (a może się znaleźć, bo 99,99% wyborców nie ma pojęcia nawet w części, co się tam dzieje, ba nawet większość członków jest traktowana jak pieczarki, a wszystko jest tajne/poufne (w szczególności finanse))....  nic już nie będzie takie samo...

Przepraszam za brak spójności (emocje) - z zapartym tchem czekam na wieści z Walnego

Krótki lot

 Janusz Palikot sprzedawał dziś cukier w Giżycku, podczas gdy jego zamierzenia polityczne stają się coraz bardziej widoczną.... mrzonką :) 

Zamieszczam analizę "od kuchni", autorstwa Mirosława Woronieckiego pod tytułem

On, Palikot i jego polityczny pomysł na zdobycie władzy w obliczu nieuchronnej klęski.

Niniejsze opracowanie podsumowujące doświadczenia, obserwacje i wyniki działań związanych z uczestnictwem w budowie ruchu poparcia Palikota jest nie tylko wyrazem chęci zamknięcia kilkumiesięcznej przygody będącej rodzajem zabawy intelektualnej pozwalającej ocenić jak długo można poddawać się zwodzeniu i politycznej mistyfikacji, ale przede wszystkim wyrazem troski o jakość uprawianej w Polsce polityki. Jest również przestrogą dla wielu ludzi przed zbyt pochopnym udzielaniem poparcia inicjatywom o nie doprecyzowanym przesłaniu , w których woluntaryzm przywódców ukrywa ich prawdziwe intencje i rzeczywiste cele. Werbalne zapewnienia o dążeniu do budowy nowoczesnego państwa potwierdzone ogólnikowymi piętnastoma celami tworzą interesujący chociaż mglisty kierunek polityczny i należałoby życzyć liderowi ruchu powodzenia w jego kontynuowaniu, gdyż klęska tej inicjatywy po pierwsze może pogrążyć na całe lata możliwości powstawania i rozwoju nowych formacji społeczno-politycznych w Polsce, a po drugie skompromituje ideę budowy nowoczesnego państwa.

Poczynając od warszawskiego spotkania, które odbyło się w dniu 2 października 2010 roku w Sali Kongresowej nazwanego przez animatorów tego wydarzenia I Kongresem Ruchu Poparcia rozpoczął się okres entuzjastycznego organizowania się spontanicznie powstających grup zwolenników odbywających spotkania zarówno na świeżym powietrzu przed Pałacem Kultury i Nauki w Warszawie, w warszawskich lokalach jak i w wielu innych miejscach w całej Polsce. Ogromne zainteresowanie jakie budziła inicjatywa kontrowersyjnego przecież polityka, posła i członka rządzącej Platformy Obywatelskiej znajdowała swoje pełne uzasadnienie w obliczu konserwatywnej narodowo-wyznaniowej ofensywy PIS i jego adherentów.

Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami dotyczącymi organizowanego spotkania z posłem Palikotem oraz postaciami wspierającymi firmowaną przez niego inicjatywę, przede wszystkim na stronach internetowych posła, ale również na wielu portalach społecznościowych, a także w mediach został przedstawiony zbiór celów czy też raczej zadań do osiągnięcia przez mające powstać ugrupowanie. Tekst obejmujący postulaty wydany w formie niewielkich rozmiarów ulotki, nazwany przez jego autora programem „15 kroków ku Polsce naszych marzeń” składał się z pięciu działów dotyczących kolejno: rozdziału kościoła od państwa – obejmującego wycofanie nauczania religii ze szkół, zniesienie prawnego zakazu aborcji, darmowej antykoncepcji, dopuszczenia i finansowania sztucznego zapłodnienia, wprowadzenie do szkół edukacji seksualnej, zaprzestanie finansowania kościołów z budżetu państwa poprzez likwidację rządowo-kościelnej Komisji Majątkowej, zniesienie Funduszu Kościelnego, opodatkowanie dochodów księży oraz odsunięcie duchowieństwa od udziału w uroczystościach państwowych, - wzmocnienia pozycji obywatela wobec państwa przez zastąpienie zaświadczeń wydawanych przez urzędy oświadczeniami samych obywateli, wprowadzenie zasady tzw. milczącej zgody tj. możliwości domniemania zgody organu państwowego po upływie okresu przewidzianego na załatwienie sprawy przy jednoczesnym wprowadzeniu zasady weryfikacji urzędników pozwalającej zwalniać co dwa lata 5% najsłabszych z nich, a także wprowadzenie powszechnej jawności i dostępności wszystkich dokumentów urzędowych, - równouprawnienia obywateli zakładającego prawne usankcjonowanie związków partnerskich, przyjęciu zasady parytetów płci w proporcji 50 na 50 oraz osiągniecie równości w wynagradzaniu kobiet i mężczyzn za wykonywanie takiej samej pracy, - naprawy polityki poprzez wprowadzenie zasady kadencyjności sprawowania funkcji w aparacie partii politycznych i na stanowiskach państwowych, zakazu finansowania partii politycznych ze środków budżetu państwa, wprowadzenie jednomandatowych okręgów wyborczych, likwidację Senatu i zmniejszenie liczby posłów do 300, a także zniesienie immunitetu parlamentarnego, - budowy nowoczesnego państwa która miała przejawiać się we wprowadzeniu darmowego Internetu i przeznaczaniu 1% PKB na cele finansowania szeroko rozumianej kultury i promocji Polski. Postulaty te poprzedzone były wstępem poświęconym konieczności przeciwdziałania odwrotowi od nowoczesnego państwa, cofaniu się Polski w stronę konserwatywno-narodowo- wyznaniowej wspólnoty, poddaniu obyczajowości i sposobu życia Polaków dyktatowi kleru katolickiego i dekretującym mobilizację społeczeństwa do wdrożenia zmian umożliwiających budowę nowoczesnego państwa. Jednocześnie przeprowadzenie zmian miało polegać na przyjęciu piętnastu ustaw, co według autora uczynić miało nasze życie „lepszym, wypełnionym radością, szczęściem i sensem”, a działania zmierzające do osiągnięcia celu nie potrzebują „transformacji, rewolucji, a nawet jakiejś enigmatycznej modernizacji”. Nie było więc mowy jak to często w takich wypadkach bywa o podjęciu walki o słuszną sprawę, a nawet o konfrontacji z niechętnym i zasklepionym w swym konserwatyzmie układem politycznym.

Przedstawiony na Kongresie RPP zbiór celów czy raczej założeń programowych uwiarygodnili wybitni przedstawiciele nauki, polityki i kultury – zarówno obecni na scenie Sali Kongresowej, którzy zabierali głos wypowiadając się przecież w związku z wydarzeniem, a tym samym tworząc podstawę do rozwinięcia myśli jego inicjatora, ale również i tacy którzy w nagraniach filmowych i wypowiedziach prezentowanych na stronach internetowych wspierali posła Palikota w organizacji wydarzenia i tworzeniu ruchu. Nie wiem czy dzisiaj Prof. Prof. M. Środa, A. Bielik - Robson, M. Gretkowska, poseł R. Kalisz i K. Kutz w dalszym ciągu wspierają działania Janusza Palikota czy też wstydzą się udziału w tym przedsięwzięciu, ale nie uczestniczą oni ani w publicznych wystąpieniach lidera ani też nie biorą żadnego udziału w spotkaniach członków i aktywistów ruchu.

Sam inicjator zgromadzenia w Sali Kongresowej zapowiadał zresztą buńczucznie liczne transfery polityczne m.in. czołowych postaci polskiej lewicy, które zachwiać miały pozycją SLD na scenie politycznej powodując rewolucyjną zmianę układu sił, co niewątpliwie skłoniło wiele osób o lewicowej proweniencji do aktywnego włączenia się w działalność ruchu. Warto przy okazji zauważyć że początkowo w ogóle nie poruszano tematyki gospodarczej koncentrując się na prawach pozaekonomicznych, problematyce wolnościowej i obyczajowej.

Inicjatywa spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem tysięcy ludzi, nie tylko mieszkańców Warszawy zdecydowanie najbardziej zniechęconych „kuriozalnymi formami po smoleńskiej żałoby, chowaniem marnego polityka na Wawelu, średniowieczną w treści i formie wojną o krzyż”, ale również tych wszystkich którzy licznie przybyli z najbardziej odległych miejscowości w proteście przeciwko dramatycznemu odwrotowi od rozumu w stronę irracjonalności, klerykalizmu i konserwatyzmu. Nadzieja na stworzenie szerokiego – liberalnego przede wszystkim w sprawach pozaekonomicznych – ruchu społecznego, którego eklektyzm ideowy pozwalał na identyfikację z nim ludziom o różnych przekonaniach i systemie wartości, ale połączonych przekonaniem o konieczności zmiany systemu politycznego hamującego rozwój cywilizacyjny, była motorem początkowego sukcesu frekwencyjnego ruchu. Ogromne zainteresowanie budową struktur, włączeniem się w proces kształtowania szerokiego ruchu społecznego wynikało w równej mierze z cechy nowości jak i ideowego przesłania znajdującego podstawy w wyraźnie pro socjalnym i równościowym wystąpieniu Prof. M. Środy czy zachęcie do wsparcie ruchu jako prawdziwie liberalnej alternatywy dla pseudo liberalnej , konserwatywnej partii rządzącej w kontekście prawa do wolności i szczęścia Prof. A. Bielik – Robson, feminizmie M. Gretkowskiej czy nawet lewicowym populizmie R. Kalisza. Stan zaangażowania wielu uczestników zgromadzenia i sympatyków tworzącego się ruchu przekroczyć musiał wyobraźnię twórcy, gdyż niebawem spotkał się on z kompletnym brakiem pomysłu na organizację i sposób zagospodarowania entuzjazmu z jakim przyjęto inicjatywę. Niezależnie od rzeczywistego współdziałania ze środowiskami intelektualistów i ekspertów czy raczej braku takiego współdziałania jak się później okazało trzeba oddać sprawiedliwość twórcy nowego przedsięwzięcia że bardzo dobrze odczytał stan nastrojów części społeczeństwa po doświadczeniach politycznych 2010 roku, a także przeprowadził trafną diagnozę niestety części jedynie szerszego zjawiska jakim jest postępująca utrata poparcia w społeczeństwie dla partii politycznych i polityków wywodzących się z post solidarnościowego układu okrągłostołowego. Nietrafnie natomiast przyjął zakres i głębokość zmian światopoglądowych mylnie interpretując oznaki niezadowolenia z nadużywania symboli religijnych i ostentacyjnych praktyk religijnych za spontaniczne zerwanie z kościołem i wiarą przede wszystkim wśród inteligencji miejskiej i młodzieży. Niewątpliwie przemiany światopoglądowe i procesy laicyzacji w Polsce postępują jednakże jest to proces długofalowy o różnym stopniu natężenia uzależnionym m.in. od klimatu społecznego, warunków życia, intensywności działań kościoła i sposobu oraz metod artykulacji praktyk religijnych. Podział społeczeństwa polskiego – mylnie definiowany przez lidera PIS jako podział na Polskę solidarną i liberalną rzeczywiście istnieje, ale wyjąwszy konflikt o obecność czy też nad obecność kościoła i jego symboli w przestrzeni publicznej inne podziały przebiegają w bardziej skomplikowany sposób często w poprzek istniejących ugrupowań politycznych i w zależności od kształtu osobowości poszczególnych jednostek ludzkich. Jest więc podział na konserwatystów, nieufnych, zamkniętych lękających się wszelkich zmian i nowości i na tych którzy są otwarci, chłonni zdolni do przyswajania nowości, umiejący korzystać z postępu. Są i podziały według tożsamości narodowej zgodnej z tradycją plemienną i tej pro-europejskiej której do identyfikacji wystarcza patriotyzm obywatelski. Oprócz podziałów, które jako łatwe paliwo polityczne są zbyt ubogą pożywka dla poważnego ruchu politycznego lider RPP wyraźnie nie chce dostrzec całego ogromnego pola do zagospodarowania jakim staje się dzisiaj obywatelskie poczucie odpowiedzialności wobec fasadowości polskiej demokracji, wobec faktycznego przejęcia pełni władzy w kraju przez okrągłostołowy establishment korzystający z coraz bardziej kompromitującego się etosu solidarnościowego, a w sferze ideowej z doktrynalnego dorobku solidaryzmu społecznego i korporacjonizmu społecznej nauki kościoła. Tkwiące w iluzji sprawowania kontroli nad rządzącymi polskie społeczeństwo powoli zaczyna mobilizować swoją najbardziej aktywną część – która przestaje podporządkowywać się wykreowanym przez media autorytetom. Te same zgrane postacie okupujące ekrany telewizorów mające monopol na przedstawianie jedynie słusznych rozwiązań, wyłącznie skutecznych recept i bezdyskusyjnych ocen – propagandowe sztuczki i zwykła polityczna hucpa muszą ustąpić na rzecz dialogu zgodnego z zasadami demokracji i kompromisu uwzględniającymi interesy , potrzeby i poglądy dużych grup społecznych nawet za cenę faktycznego podziału i budowy niezależnych systemów społecznych czy tez filarów, o których pisał Prof. Markowski .

Zadziwiające i niezrozumiałe dla zwolenników tworzącego się ruchu był brak poszanowania dla podstawowych zasad demokracji i poglądów reprezentowanych przez sympatyków który ujawnił się w praktyce od samego początku organizowania tzw. grup merytorycznych mających zajmować się kwestiami programowymi, organizacyjnymi, kontaktami z mediami czy przygotowaniem akcji propagandowych. Kierowane do biura ruchu w Lublinie pytania, propozycje czy apele pozostawiane były bez odpowiedzi podobnie jak teksty szerszych wypowiedzi, nawet te które zamieszczano na stronach internetowych związanych z ruchem. W braku oficjalnych stanowisk lidera ruchu jak i jakiegokolwiek szerszego opracowania pozwalającego na identyfikację ideowo-doktrynalną nowego tworu politycznego, każdy pomysł wydawał się być uprawniony i godny dyskusji jeżeli tylko mieścił się w pro modernizacyjnej linii wynikającej z piętnastu postulatów przedstawionych na kongresie. Tymczasem okazało się, że najważniejsze będą akcje wymierzone w pozycję kościoła i kleru sprzeciwiającego się szerszemu dopuszczeniu i finansowaniu sztucznego zapłodnienia -przybierające groteskowe formy budzące co najwyżej odzew społeczny w postaci wzruszenia ramion wśród przechodniów. Jednocześnie lider ruchu pracowicie objeżdżał kraj na licznych spotkaniach sondując nastroje społeczne wokół zaproponowanych celów. Już wówczas widać było w mojej ocenie - zasadnicze rozbieżności pomiędzy dążeniami aktywnych zwolenników ruchu , a intencjami i celami lidera. Na spotkaniu w Warszawie w dniu 7 listopada 2010 roku w części przeznaczonej dla działaczy stowarzyszenia oświadczył on m.in. że jako osoba której kosztem i staraniem ruch jest organizowany zastrzega sobie prawo do decydowania o obsadzie stanowisk w stowarzyszeniu co dotyczyć ma zarówno władz statutowych jak i administracyjno-organizacyjnych tzw. dyrektorów i zastępców dyrektorów biur regionalnych. Przeprowadzenie wyborów, co do którego zgłaszane były różne zastrzeżenia formalne pomimo nieformalnego ich charakteru wynikało po części z fatalnego ich przygotowania, po części z woli przeforsowania określonych osób cieszących się zaufaniem lidera ruchu bądź jego najbliższych współpracowników. Błędem było być może w ogóle organizowanie wyborów w sytuacji kiedy aktywna część członków ruchu nie znała kandydatów na tyle dobrze by głosować zgodnie z przekonaniami, tym bardziej że spośród ponad 1200 członków stowarzyszenia w województwie mazowieckim w wyborach uczestniczyło zaledwie ok. 20%. Pozostawienie tymczasowych koordynatorów mogło dać większą szansę na pojawienie się naturalnych liderów reprezentujących nie tylko szczere chęci, lecz także zdolnych do zaproponowania spójnej wizji i koncepcji działania pozwalającej na skupieniu wokół takiego lidera grupy podzielającej jego poglądy. Wydawać by się mogło, że ruch pozbawiony sztywnych założeń ideologiczno - programowych jest jak najbardziej predysponowany do organizowania ludzi o różnych postawach światopoglądowych i ta różnorodność jest legitymacją do reprezentowania aktywnej części społeczeństwa, której nie reprezentują partie okrągłostołowego porozumienia.

W praktyce legły w gruzach zapewnienia o szczególnej różnicy jaką odznaczać się miał ruch Palikota od innych ugrupowań politycznych zarówno co do przestrzegania zasad demokratycznego funkcjonowania jak i zakazu dowolnego usuwania działaczy , gdy życzy sobie tego lider formacji. Zgodnie ze stwierdzeniem samego lidera zawartym w rozdziale programu, który zostanie omówiony w dalszej części opracowania – prowadzi do powstania „kilku zasadniczych skutków dla całego systemu politycznego i prowadzą one do całkowitej alienacji tych systemów wobec oczekiwań społecznych.” – i dalej – „Funkcjonujące partie przypominają raczej prywatne fundusze emerytalne liderów, a nie środowiska pracujące nad rozwiązaniem zasadniczych problemów społecznych. Stad całkowity brak programów, woli zmian, interesujących osób w polityce, ale także brak nowych ludzi, przedstawicieli nowej generacji. Jeśli nawet się pojawią, to nie odgrywają żadnej roli i szybko upodabniają się do swoich starszych i bezbarwnych kolegów.” W dalszej części wywodu autor słusznie konstatuje, że : „Dzieje się tak dlatego, że to dla nich jedyna szansa awansu i kariery – nie narazić się szefowi. Dla obywateli oznacza to jednak, że nie mogą oni dokonywać wyboru między realnymi partiami, lecz jedynie pomiędzy liderami. ” Trzeba przyznać, że zasada posłuszeństwa liderowi została skutecznie wdrożona, a wszelkie działania podporządkowane użyteczności dla potrzeb lidera. Zarówno projekt zmian w obowiązującym statucie stowarzyszenia, który jakiś cudem został po ponad dwóch miesiącach zarejestrowany przez lubelski sąd pomimo zawartych w nim postanowień nie spełniających wymogów prawnych obowiązującej ustawy Prawo o stowarzyszeniach z dn.7 kwietnia 1989 r. z póź. zm. jak i przygotowanie Walnego Zebrania Członków w Katowicach cechował ewidentny bałagan i nieuzasadniony pośpiech, a wybór kandydatów na członków odbywający się według niejawnych regulacji wewnętrznych był słusznie odbierany jako urągający przyzwoitości nawet jak na realia polskich ugrupowań politycznych. Trzeba jednakże przyznać, że znaczna część członków uważała – po czasie należy uznać iż niesłusznie – przeprowadzane wybory za nieistotne, tymczasowe i pozbawione szans na uzyskanie szerszego poparcie wobec kształtowania się grupy faktycznego kierownictwa ruchu złożonej z kontrowersyjnych postaci skupionych wokół lidera ze szczególnym uwzględnieniem Pana P. Tymochowicza jako hucznie zapowiadanej postaci politycznej o wyjątkowym znaczeniu, a także wobec rzeczywistych problemów organizacyjnych ruchu polegających na ograniczaniu dyskusji, wprowadzaniu wymogów formalnych uzależniających uczestnictwo np. w wyborach od uregulowania składek, co zresztą budziło zasadnicze spory co do zgodności z prawem, odmowa ujawniania dokumentów, nawet dotyczących projektów zmian w statucie itp. Można oczywiście część z nich usprawiedliwiać bałaganem charakterystycznym dla pierwszego okresu budowy ruchu, można skromnymi możliwościami technicznymi, niekompetencją i brakiem doświadczenia organizatorów, ale tylko do pewnego momentu. Momentem tym jak sadzę jest Walne Zebranie Członków w Katowicach odbyte w dniu 15 stycznia 2011 r., które przez organizatorów nazwane zostało II Kongresem Stowarzyszenia Ruch Poparcia Palikota mającym zapoczątkować etap niezwykłego rozwoju i uzyskania znacznego poparcia społecznego, a to wobec: wyboru władz stowarzyszenia, ogłoszenia niezwykłego wręcz rewolucyjnego programu gospodarczego wokół którego miała być zorganizowana kampania propagandowa, rozpoczęciem kosztownej akcji plakatowej na terenie całego kraju, prezentacją ekspertów ekonomicznych i znanych postaci czy raczej namaszczonych autorytetów wspierających ruch oraz medialnego widowiska zorganizowanego na potrzeby mających licznie przybyć ekip radiowo-telewizyjnych. Koncepcja widowiska medialnego na tyle przyćmiła widocznie rozum organizatorów, że przeprowadzenie Walnego Zebrania Członków w planowanej liczbie ok. 2000 osób miało odbyć się w trzy godziny, co mogło oznaczać jedynie błyskawiczną akceptację przedstawionych projektów bo przecież nawet nie policzenie oddanych głosów. Brak wyobraźni, doświadczenia, a także pewien woluntarystyczny styl podejmowania decyzji przez lidera, który wyraźnie nie rozumiał bądź nie chciał zrozumieć znaczenia, celu i sposobu przeprowadzania walnych zebrań w stowarzyszeniach podkreślał jego niefrasobliwy udział w głosowaniach w których jako honorowy jedynie Prezes nie powinien brać udziału oraz niecierpliwym oczekiwaniu na część artystyczno-programową, która wydawał się być bardziej zainteresowany. Łączna liczba członków którzy wzięli udział w spotkaniu nie przekroczyła 600 osób, co zważywszy na niezłą prawdziwie wiosenną pogodę o tej porze roku nie jest liczbą imponującą wobec podawanej przez lidera liczby ok.6000 członków stowarzyszenia. Dramatyczny spadek zaangażowania i liczby nastąpił pomiędzy dniem wstępnych wyborów kandydatów na funkcje w stowarzyszeniu tj.18/19 grudnia 2010 roku, a walnym zebraniem z 15 stycznia 2011 r. Kryzys ten spowodowały w mojej ocenie trzy główne powody, a to: hamowanie aktywności członków poprzez eliminowanie poglądów i inicjatyw wymagających zajęcia stanowiska przez tymczasowych liderów z namaszczenia Palikota, jawnym odstępstwem od zasad demokracji i głoszonych przez twórcę ruchu ideałów, powolnym kształtowaniem się zespołów ludzi o pewnych kompetencjach i konfliktami o pełnioną w nich funkcję bądź rolę, a w końcu rezygnacją tych którzy przystąpili do organizacji w związku z nadzieją na karierę, stanowisko czy realizację jakiegoś interesu osobistego, a nie zostali włączeni w gremia kierownicze. Odrębnym powodem rezygnacji wielu osób było prawdopodobnie również i doświadczenie zawodu wobec ujawniającej się mistyfikacji polegającej na stałym zapewnianiu o dużym wsparciu intelektualnym, pracach nad programem z prawdziwego zdarzenia i czekających transferach politycznych. Z braku wiadomości o nowych nazwiskach wspierających ruch, nie pojawieniu się na katowickim spotkaniu „czołowego ekonomisty” ktokolwiek by nim nie był, zastąpieniu rzeczowej prezentacji programu gospodarczego występami aktorów i popisami specjalisty od PR stawało się coraz bardziej widoczne ubóstwo programowe i intelektualne ruchu, które ostatecznie ujawniło się we wręczanej uczestnikom zebrania w Katowicach publikacji.

Przygotowany na tą okazję program ruchu poparcia zatytułowany „Nowoczesna Polska” wydany w formie broszury w kolorze brudno pomarańczowym został podzielony tym razem na siedem rozdziałów, z których pięć jest z niewielkimi i niekonsultowanymi z członkami zmianami odpowiednikiem dotychczasowego podziału piętnastu postulatów lansowanych na spotkaniu w Warszawie, natomiast dodany został wstęp i rozdział poświęcony gospodarce. Zmiany i uzupełnienia dotychczasowych piętnastu punktów dotyczą następujących spraw:

- w zakresie rozdziału kościoła od państwa przy podkreśleniu iż celem ruchu nie jest walka z religią, wiarą i ludźmi wiary postulaty zostały wzbogacone o żądanie uchylenia decyzji Komisji Majątkowej w przedmiocie zwrotu mienia kościołowi , a nie tylko jej likwidacji,

- w katalogu spraw światopoglądowych żądanie legalizacji związków partnerskich uzupełniono poprzez wyłączenie możliwości adopcji przez takie związki, opowiedziano się za legalizacją miękkich narkotyków.

- w zakresie walki z biurokracją zażądano powołania sejmowej komisji o charakterze stałym do walki z biurokracją oraz egzekwowania odpowiedzialności urzędników za podejmowane decyzje poprzez piętnowanie z imienia i nazwiska w wyrokach sądowych urzędników odpowiedzialnych za wydawane decyzje – cokolwiek miałoby to oznaczać,

- w dziele naprawy polityki zamiast żądania jednomandatowych okręgów wyborczych postuluje się wprowadzenie systemu mieszanego w proporcji 50/50 tj. partyjnego systemu większościowego

i jednomandatowego, a ponadto możliwości odwoływania się od decyzji sądów i innych ciał partyjnych do sądu powszechnego wobec niejasnych kryteriów wykluczania z partii,

- część poświęconą kulturze połączono z problemem armii jedynie po to by wskazać konieczność przekazania 1% z 2% przeznaczanych na wydatki w zakresie obronności na cele rozwoju sztuk pięknych i dziedzictwa narodowego oraz promocji Polski.

Nowością w zestawieniu z celami określonymi w ulotce ze spotkania warszawskiego „15 kroków ku Polsce naszych marzeń.” Jest pojawienie się wstępu stanowiącego rozdział pierwszy zatytułowany „Nowoczesna Polska – o co walczymy?” Pomijając po raz pierwszy zadeklarowaną konieczność walki, a nie normalnego wysiłku w osiągnięciu celów, które mają konstytuować państwo nowoczesne – świeckie, to za istotę konfliktu przyjęto przeciwstawienie takiego państwa państwu nieprzyjaznemu, które ciemięży obywateli za pomocą kleru i dwóch panów którzy – cytat za autorem „podzielili się wszystkimi demokratycznymi instytucjami, obsadzając je ludźmi których jedyną kompetencją jest ślepa lojalność „. Tekst ten luźno nawiązuje do zawartej w słowie wstępnym do „15 kroków ku…” chęci dokonania politycznej zmiany warunkującej dalszy rozwój kraju, wzywa do działania poprzez przystąpienie do ruchu w celu uwidocznienia że polityka może być ideowa i bezinteresowna, a jednocześnie zawiera zachętę poprzez obietnicę rozdzielania funkcji administracyjnych i politycznych w stowarzyszeniu oraz partii zacierając granice pomiędzy tymi podmiotami i deklarując, że organizmy te stanowią jedność – „energetyczną zmianę na tak”.

Poza ogólnikami i mentlikiem pojęciowym niewiele wynika z próby opisu samoidentyfikacji ruchu, ale prawdziwą klęskę intelektualną spowodowaną kompletną indolencją autora, oczywistymi błędami merytorycznymi i stylistycznymi zawiera rozdział poświęcony sprawom gospodarczym, dotychczas zupełnie pomijanym, a obecnie mającym stać się osią kampanii pod nazwą „Gospodarka jest najważniejsza” której zewnętrznym wyrazem rozpowszechniany w całym kraju plakat przedstawiający owada w postaci wizerunku Janusza Palikota ze skrzydłami na których widnieje napis – odpowiednio na prawym Ruch Poparcia Palikota, a na lewym „Gospodarka jest najważniejsza”. Autor rozdziału wyróżniającego się na niekorzyść stylistyką tekstu zaczyna od powtórzenia w złagodzonej dla budżetu państwa formie starego postulatu Platformy Obywatelskiej wprowadzenia podatków liniowych (CIT, PIT, VAT)na poziomie 18%, dalej zapowiada obniżenie o połowę w ciągu dwóch lat deficytu budżetowego poprzez ograniczenie wydatków na armię, kościół, partie polityczne oraz połączenie ZUS i KRUS, likwidację - Funduszu Świadczeń Kościelnych, decyzji Komisji Majątkowej i niektórych zasad funkcjonowania wielu działów administracji nie precyzując jednak o jakie zasady chodzi. Pomijając fakt, że doliczenie się z wymienionych wyżej tytułów oszczędności na poziomie 20 mld zł rocznie o których wspomina się w tekście przy jednoczesnym zwiększeniu kwot na finansowanie kultury oraz zmniejszeniu wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych wobec zwiększenia do 2,5% kwot jakie mogłyby być przekazywane przez obywateli na finansowanie partii politycznych, kościołów i organizacji pożytku publicznego nie odpowiada prostym zasadom sumowania to już zupełnie niezrozumiałe jest w jaki sposób chęć likwidacji niektórych zasad administracji przez która należałoby chyba rozumieć uchylenie części lub całości kodeksu postępowania administracyjnego może przyczynić się do ograniczenia wydatków budżetowych.

W dalszej części wywodów dostało się najbardziej Ministrowi Gospodarki, którego urząd ma zostać przerobiony na Ministerstwo Przedsiębiorczości. Minister Gospodarki ma zaprzestać „zajmowania się sprawami nadzoru nad udziałami w spółkach, gdzie posiada tak zwane resztówki, konieczne jest zatem szybkie pozbycie się tych małych pakietów i zwolnienie tysięcy urzędników, którzy tam pracują w imieniu Skarbu Państwa. Pozostałe funkcje kontrolne powinny być przekazane do Agencji Rozwoju Przemysłu.”

Błędy wynikające z braku podstawowej wiedzy, niedorzeczności i arogancja w tworzeniu takich treści i brak samooceny w ich rozpowszechnianiu są żenujące i uzasadniają przytoczenie tekstu w jego oryginalnej wersji. Nie często zdarza się bowiem pomylenie Ministra Skarbu Państwa z Ministrem Gospodarki, i przypisanie temu ministerstwu niewiarygodnej liczby urzędników dodatkowo mających pracować tam w imieniu Skarbu Państwa. Z niewiadomych względów do zadań Agencji Rozwoju Przemysłu postanowiono przekazać kompetencje Ministra Skarbu Państwa.

Dalsze dywagacje dotyczące promocji Polski, która miałaby być prowadzona przez nowoutworzone Ministerstwo Przedsiębiorczości , wprowadzenie nadzoru korporacyjnego nad połączonym ZUS i KRUS takiego jak dla spółek giełdowych, pomimo że instytucja taka nie prowadziłaby działalności gospodarczej są jedynie wyrazem jakiś oderwanych od rzeczywistości i nie wiadomo czemu mających służyć pomysłów przelanych na papier w celu jego zapełnienia.

Ostatecznie niezbyt odkrywcze, bo oczywiste propozycje wydłużenia wieku emerytalnego poprzez wzrost świadczenia za dłuższą pracę, a także wprowadzenie w życie projektów przygotowanych przez Sejmową Komisję Nadzwyczajną Przyjazne Państwo w czasie zawiadywania jej pracami przez posła Palikota stanowią jedynie popłuczyny po programie Platformy Obywatelskiej, tym bardziej że nadprodukcja regulacji prawnych w Polsce osiągnęła nieakceptowane rozmiary i rozsadek nakazywałby raczej bezwzględne uchylanie prawniczych bubli, likwidowanie restrykcji i ograniczeń w działalności gospodarczej, a więc wprowadzaniu ułatwień przez deregulację.

W związku z przedstawionym programem nie było na szczęście wielkiego wstydu, bo i zainteresowanie wywołał on nikłe w szeregach ruchu, a zupełnie żadne w środkach masowego przekazu pomimo wdzięcznej zawartości dla programów satyrycznych.

Nie mniej najbardziej zatwardziali i aktywni członkowie zespołów programowych ruchu postanowili zdwoić wysiłki w celu przedstawienia bardziej wiarygodnej i spójnej wersji programu i postaw ideowych aby doprowadzić do jakiegoś ujawnienia stanowisk różnych grup w ramach ruchu oraz ewentualnych ekspertów o których istnieniu wbrew oczywistym faktom byli zapewniani. Wszelkie krytyczne wypowiedzi zostały z szacunku dla lidera i wybranych członków władz zamknięte wewnątrz opracowujących je gremiów, a więc niejawne dla ogółu członków co spowodowało że w wielu regionach pracowano nad tym samym bez możliwości żadnej komunikacji. Dobrze że przynajmniej lider wyjechał na odpoczynek do Indii, a więc bez specjalnych przeszkód można było przedyskutować i wypracować jakieś rozwiązania programowe do rzeczowej dyskusji.Tymczasem władze stowarzyszenia zamiast rozwijać kontakty z członkami i wspomagać prace zmierzające do prezentacji dokonań intelektualnych koncentrowały się na przeprowadzaniu pozornych akcji ośmieszających ich działania jak akcja rozdawania znaczków i broszurek „I love Palikot.”, wszczynały wewnętrzne konflikty i generalnie koncentrowały się na doskonaleniu form wielbienia lidera.

Trudno jednakże dziwić się takiemu kierunkowi działalności stowarzyszenia, bo raczej nie można ryzykować tezy o dalszym jego rozwoju wobec osobowości, doświadczenia i predyspozycji intelektualnych młodego kierownictwa ruchu obarczonego zresztą niewdzięczną rolą pasa transmisyjnego dla lidera i jego najbliższego otoczenia, które dodatkowo nie ma żadnych programowych ani instytucjonalnych gwarancji pewnego kanonu czy też ram w jakich może poruszać się wybujały woluntaryzm lidera i jest całkowicie uzależnione od jego woli we wszystkich aspektach działalności. W tej sytuacji nie może być mowy o jakiejkolwiek dyskusji w ramach organizacji zarówno ze wglądu na niekompetencje osób tworzących formalne władze organizacji jak i niemożność wywarcia przez nie jakiegokolwiek wpływu na faktyczne kierownictwo , podobnie jak władze fan clubu nie mają wpływu na zachowania swojego idola.

To co jest nieprzyjemne dla opuszczających - jednak z pewną ulgą stowarzyszenie - to poczucie, że musi ono ponieść oczywistą klęskę wbrew ogromnym szansom jakie miało w momencie powstawania, albowiem niezwykle rzadko atrakcyjny cechą nowości i skierowany przeciwko archaicznemu państwu nie odpowiadającemu aspiracjom setek tysięcy ludzi twór polityczny na skutek niepotrzebnych działań i niezrozumiałych zaniechań swojego lidera i wspomagających go osób - traci poparcie, a nawet zainteresowanie społeczne pomimo wyjątkowego wysiłku wkładanego w organizację spotkań na terenie całej Polski , bardziej niż przyzwoitej liczby występów telewizyjnych i radiowych niezależnie od przekazywanych w nich, często zupełnie oderwanych od rzeczywistości treści oraz stworzenia podporządkowanego mu i posłusznego grona wyznawców jego osoby bo przecież nie programu którego nie ma.

Interesujące zdają się być cechy dotyczące samego lidera, który w mojej ocenie jest źródłem i podstawową acz nie wyłączną przyczyną klęski swojego ugrupowania w chwili obecnej nie przesądzając o przyszłości i życząc mu w końcu jak najlepiej. Można ująć je w triadę : wiarygodność, wizerunek, woluntaryzm. Skutkują one w stowarzyszeniu poparcia jego imienia : bezczelnością, bezradnością i bezsilnością tak władz stowarzyszenia jak i członków.

Kwestia wiarygodności Palikota jako polityka budzi wątpliwości ze względu na jego wcześniejsze przekonania i działalność w obliczu dzisiejszego ochoczo demonstrowanego antyklerykalizmu co prawda bardziej nakierowanemu na dokonania happeningowe obliczone na odbiór społeczny niż rzeczywistą budowę państwa neutralnego światopoglądowo o czym świadczy próba zawieszania w miejscach publicznych symboli religijnych innych wyznań, a nie zdejmowania istniejących niezależnie od błędnego eksponowania gwiazdy Dawida zamiast menory jako symbolu religijnego „starszych braci w wierze”. Problemem jest także przywiązanie lidera ruchu do działalności w Sejmie w ramach PO, gdyż pomimo ataków na brak dokonań tej formacji bezkrytycznie lansuje on swoje dokonania w Komisji Przyjazne Państwo, które dla praktyków biznesu i prawa wcale nie są jednoznacznie pozytywnie oceniane. Ten brak krytycyzmu występujący w wielu jego przedsięwzięciach jest szczególnie widoczny w wyraźnej niechęci do prowadzenia dyskusji programowych, bo w jakiś sposób przyjecie programu musiałoby wiązać i samego lidera i jak wtedy mógłby określać swoje ugrupowanie raz jako liberalne (I Kongres w Warszawie), raz jako eklektyczne nie związane z żadnym kierunkiem ideowym, a ostatnio w dniu 5 marca br. w Częstochowie jako prawdziwą partię lewicową. Uzasadnione zatem byłoby pytanie :Jakie poglądy w końcu Pan reprezentuje?

Wizerunek lidera oscyluje pomiędzy błaznem, a pajacem i nic nie pomoże próba Prof. C. Wodzińskiego nadania treści i znaczenia działaniom pozbawionym sensu jedynie po zapoznaniu się z intencjami polityka które dodatkowo podlegają zmianom w zależności od sytuacji i potrzeb, a tworzenie etyki z przekazu literackiego ukochanego przez lidera Gombrowicza jest w mojej ocenie skazane na niepowodzenie przy całym szacunku i uznaniu dla wybitnej twórczości pisarza i prac filozofa. Problem wizerunku i metod wizualnej i słownej prowokacji, happeningu, przejaskrawień nie byłby problemem gdyby nie brak zdolności oddzielenia, koniecznego w takim działaniu wyczucia czy używane stwierdzenie nie zawiera ponad standardowego ładunku negatywnego czyli inaczej czy po prostu nie jest zwyczajnie obraźliwe co może tylko przysporzyć przeciwników, a nie zwolenników. Brak osoby osób w kierownictwie ruchu mogących stanowić wizerunkową przeciwwagę dla niesfornego lidera w postaci wpływowego polityka który zechciałby dołączyć do ruchu, na co liczyło zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami wielu sympatyków ruchu nie ziściły się czy to z powodu osobowości czy nieokreśloności programowej czy może z innych względów, jak by nie było innego wizerunku nie będzie, a przypadkowy udział lidera w programach telewizyjnych w których poruszane są rzeczywiście merytoryczne kwestie nie napawa optymizmem i rodzi pytanie: Kim Pan w końcu chciałby być Panie Palikot?

Woluntaryzm zewnętrzny, brak przywiązania do wartości i poglądów wartości te reprezentujących świadczy w mojej ocenie o faktycznej bezideowości lidera ruchu poparcia, instrumentalnego traktowania współpracujących czy współdziałających z nim osób, organizacji czy jakichkolwiek innych podmiotów, rozumienia przez niego polityki jako festiwalu pragmatyzmu w realizacji dowolnie przyjętych własnych celów, braku hamulców w wyborze metod, ale i odporności na krytykę , panowania nad sobą i kierowania innymi. Te w sumie negatywne cechy odzwierciedla sposób pośredniego kierowania stworzonym ruchem, bezwzględne wykorzystywanie co bardziej naiwnych sympatyków, podawanie nieprawdziwych informacji lub odcinanie od informacji w sumie praktykowanie na dużą skalę zwodzenia, manipulowania, a w wypadku odporności na manipulację skłaniania do odejścia lub usuwania niewygodnych z jakichkolwiek przyczyn osób. Woluntaryzm wewnętrzny w organizacji SRPP został zinstytucjonalizowany poprzez związanie członków przedziwnym kodeksem etycznym wypaczającym znaczenie użytych w nim pojęć, który jednocześnie nie obowiązuje samego Prezesa Honorowego stojącego ponad rygorami przewidzianymi dla zwykłego członka i realizującego sobie tylko znane cele co uzasadnia skierowanie pytania następującej treści: Jakie są Pana rzeczywiste cele i co chciałby pan osiągnąć ?

Analizując opisany wyżej sposób postępowania lidera ruchu, przekazywane przez niego treści, organizację i zasady funkcjonowania stowarzyszenia nie można racjonalnie stwierdzić czy wyrażane w oficjalnych dokumentach cele i zadania rzeczywiście odpowiadają jego intencjom, czy raczej nie chodzi mu jedynie o zdobycie władzy bez konieczności związania się programem i jakąkolwiek linią polityczną, oparcie się na wyszkolonych wyznawcach uzależnionych od wodza i tworzących wierną gwardię hunwejbinów

Strategia RDAO

Przedstawiam wstępny (i cząstkowy) zarys strategii Ruchu Demokratycznego - Akcji Obywatekskiej

R.D. Akcja Obywatelska
NOWOCZESN@ DEMOKRACJ@

1. MISJA RDAO
2. WIZJA RDAO
3. STRATEGIA RDAO
3.1 regulamin funkcjonowania organów stowarzyszenia
3.2 budowa infrastruktury informatycznej
3.3 działania na rzecz rozwoju liczby członków
3.4 aktywność na polu społecznym
3.5 oddziaływanie na władzę


1. MISJA RDAO
Nadanie głosowi obywatela nowej realnej wartości w  budowie nowoczesnego społeczeństwa obywatelskiego.
2. WIZJA RDAO
RDAO z wykorzystaniem narzędzi komunikacji elektronicznej, zorganizuje grupę obywateli, w której każdy z nich, dzięki systemowi informatycznemu, będzie posiadał realny wpływ na funkcjonowanie stowarzyszenia a w następstwie  na wywieranie wpływu  stowarzyszenia na realną władzę. RDAO nie dąży do zbudowania partii, nie tworzy rozbudowanego programu, lecz reaguje na konkretne potrzeby obywateli lekceważone przez organa władzy i za pomocą legalnych środków wywierania presji dąży do ich realizacji.
3. STRATEGIA FRAKCJI
Realizacja wizji stowarzyszenia powinna odbywać się na 5 podstawowych filarach przedstawionych poniżej :
3.1 regulamin funkcjonowania organów stowarzyszenia
W pierwszej kolejności ustalenia regulaminów a po pierwszym Walnym Zebraniu również regulacje statutowe powinny nakazywać wszystkim organom (za wyjątkiem komisji rewizyjnej) wykonywanie swoich obowiązków w maksymalnym zakresie w sposób regulowany głosowaniami członków stowarzyszenia. Rola suwerenności organów powinna zostać ograniczona do prawa odrzucenia wyników głosowań w przypadku ich nie zgodności, nie możliwości wykonania ze względu na sytuację prawną lub finansowa stowarzyszenia. Organy stowarzyszenia powinny pełnić aktywna rolę podczas moderacji procesów głosowań, zgodnie z regulaminami określonymi przez Walne Zgromadzenie. Do czasu ustalenia regulaminów wedle własnego sumienia z poszanowaniem woli większości. Moderacja procesów głosowań powinna w ograniczać się do wyłania propozycji najciekawszych zdaniem odpowiednich organów oraz propozycji szczególnie wyróżnianych przez członków stowarzyszenia na etapie dyskusji. Po dyskusjach organy stowarzyszenia powinien przedstawić do przegłosowania wybrane koncepcje i zastosować tą która uzyska największą liczbę głosów poparcia.  Funkcjonowanie stowarzyszenia powinno być wcieleniem w życie koncepcji odwróconej piramidy organizacyjnej. W zależności od liczby członków w procesie decyzyjnym powinna zostać wprowadzona regionalizacja, szczególnie w zakresie dyskusji i wyboru propozycji. Ostateczne głosowania mogą być ogólnopolskie.

Drugim elementem fundamentu organizacyjnego powinna być bez względna a wręcz samobójcza transparentność. Wszelkie dokumenty, finanse stowarzyszenie powinny być w łatwy sposób dostępne nie tylko dla członków stowarzyszenia ale również dla szerokiego grona obywateli.
Trzecim elementem regulacji statutowych oraz regulacji prawnych dotyczących każdego członka stowarzyszenia jest ustanowienie przepisów które po nadaniu unikalnego loginu i hasła, pozwolą w wiarygodny sposób składać za pomocą systemu elektronicznego wszelkie upoważnienia dla stowarzyszenia np. do składania wniosków ustawodwaczych z wykorzystaniem faximile podpisów na listach poparcia.

3.2 budowa infrastruktury informatycznej
Jako ze podstawą funkcjonowania nowoczesnego społeczeństwa jest Internet i narzędzia informatyczne kamieniem węgielnym RDAO powinna być pełna informatyzacja wszystkich procesów zarządzania stowarzyszeniem. Organy powinny publikować w necie informacje na temat procesów swoich działań, z wyjątkiem utajnionych na skutek porozumień ze stronami trzecimi. Finanse bieżące, stan konta, wpływ na konto powinny być widoczne w Internecie z wyjątkiem danych objętych ochroną danych osobowych lub innych przepisów. Dyskusje, ich porządkowanie oraz procesy głosowań powinny się odbywać poprzez systemy internetowe.  System internetowy ma być podstawowym narzędziem przywrócenia prawdziwych zasad demokracji. Tylko informatyzacja pozwoli nawet w bardzo liczebnej organizacji wprowadzić zasady godne ojczyzny demokracji – starożytnym Atenom. Procesy demokratyczne realizowane za pomocą Internetu powinny być wyznacznikiem nowoczesnego państwa i być na bazie RDAO być praktycznym przykładem, że można bezpiecznie zmienić skostniałe zasady demokracji, system polityczny, które są w Polsce  faktycznie zaprzeczeniem zasad pierwotnych i sprzeczne z uczciwym pojmowanie gwarancji demokracji zawartych w konstytucji RP.

 3.3 działania na rzecz rozwoju liczby członków
Jeśli Internet ma być podstawą funkcjonowania stowarzyszenie, to również sieć powinna być podstawowym miejscem pozyskiwania nowych członków. RDAO powinno postawić w pierwszej kolejności na inicjacje wszelkich grup, kół i innych szczebli zgromadzeń realnych właśnie w Internecie. RDAO  demonstracyjnie powinna unikać celowego udziału we wszelkich akcja promujących ja w mediach tradycyjnych. Zestawienie dużej aktywności internetowej wraz z zerową aktywnością  w mediach tradycyjnych powinna być znakiem rozpoznawczym RDAO.

3.4 aktywność na polu społecznym
W przeciwieństwie do promocji która odbywać ma się wyłącznie w interencie, RDAO
powinno być bardzo widoczne we wszelkich akcjach społecznych które będą w polu
zainteresowania członków stowarzyszenia i udział w nich uzyska stosowne poparcie. Oczywiście oprócz członków stowarzyszenia do akcji powinna być zapraszana jak największa grupa sympatyzujących internautów. RDAO powinna nawiązywać kontakty z jak największą liczbą organizacji celowych, których program działania będzie zbieżny chociażby częściowo z postulatami jakie będzie realizowało RDAO.

3.5 oddziaływanie na władzę
RDAO korzystając z liczby członków, z internetowego uproszczonego prawnie systemu zbierania podpisów powinno dążyć do skutecznego oddziaływania na władzę poprzez np. składanie wniosków ustawodawczych, wywieranie nacisku na władze poprzez wysyłanie tysięcy listów, petycji. Działania zlecone organom stowarzyszenie powinny być błyskawiczne i realizowane z pełna mocą, dzięki wcześniejszemu przygotowaniu prawnemu i uniknięciu konieczności fizycznego angażowania członków stowarzyszenia w każdą akcję ograniczająca się do działań formalno prawnych.

Akcja Obywatelska

STATUT STOWARZYSZENIA

„RUCH DEMOKRATYCZNY – Akcja Obywatelska”

ROZDZIAŁ I

Postanowienia ogólne

§ 1.

1. Stowarzyszenie Ruch Demokratyczny działa w oparciu o przepisy powszechnie obowiązującego   prawa oraz postanowienia niniejszego statutu.

2. Stowarzyszenie Ruch Demokratyczny zwane dalej „Stowarzyszeniem” jest organizacją o charakterze społecznym.

3. Stowarzyszenie jest dobrowolnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych.

4. Nazwa Stowarzyszenia „Ruch Demokratyczny - Akcja Obywatelska” jest nazwą prawnie chronioną.

5. Stowarzyszenie może posługiwać się skrótem: „Stowarzyszenie RD - AO” lub „RD - AO” które są prawnie chronione.

6. Stowarzyszenie opiera swoją działalność na pracy społecznej członków, a do prowadzenia swoich spraw może zatrudnić pracowników oraz tworzyć biura, filie, placówki, oddziały, instytuty.

7. Stowarzyszenie może należeć do organizacji międzynarodowych, jeżeli przynależność taka nie

   narusza zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną oraz niniejszego statutu jak również przystępować do związków stowarzyszeń.

8. Prowadzona przez Stowarzyszenie działalność pożytku publicznego jest działalnością społecznie użyteczną.

9. Stowarzyszenie ma prawo wypowiadać się w sprawach publicznych

§ 2.

1. Stowarzyszenie posiada osobowość prawną.

2. Stowarzyszenie odpowiada za swoje zobowiązania tylko swoim majątkiem. Członkowie

   Stowarzyszenia nie odpowiadają wobec osób trzecich za zobowiązania Stowarzyszenia.

§ 3.

1. Stowarzyszenie obejmuje swoją działalnością obszar Rzeczpospolitej Polskiej. Siedzibą

   Stowarzyszenia jest Poznań.

2. Stowarzyszenie może tworzyć oddziały, oddziały mogą obejmować obszar większy  lub w szczególnie uzasadnionych przypadkach mniejszy niż województwo. Do oddziałów stosuje się odpowiednio przepisy statutu. O powołaniu oddziału postanawia Rada Stowarzyszenia w uchwale, na wniosek co najmniej 50 członków stowarzyszenia zamieszkujących na terenie, na którym może zostać utworzony oddział. Rada Stowarzyszenia może podjąć z własnej inicjatywy uchwałę o utworzeniu lub likwidacji oddziału.

3. Dla właściwego realizowania swoich celów Stowarzyszenie może tworzyć instytuty, filie, placówki, centra i ośrodki a także może ustanawiać fundacje, tworzyć spółki lub nabywać w nich udziały lub akcje spółek.

4. Instytuty, filie, placówki, centra, i ośrodki powoływane są przez Radę Stowarzyszenia uchwałą  w celu realizacji celów stowarzyszenia i nie stanowią oddziałów terenowych ani terenowych jednostek organizacyjnych w myśl przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 roku prawo o stowarzyszeniach.

5. Szczegółowe zasady organizacji i funkcjonowania jednostek wymienionych w pkt 3 zostaną uchwalone przez Zarząd Stowarzyszenia w regulaminie organizacyjnym na podstawie uchwały Rady Stowarzyszenia o utworzeniu danej jednostki. Jednostki tworzone dla realizacji celów stowarzyszenia inne niż oddziały mogą być powoływane przez Radę Stowarzyszenia.

§ 4.

1. Stowarzyszenie może używać wyróżniającego je znaku (godła, logo, melodii) oraz pieczęci z

   godłem, logiem i nazwą Stowarzyszenia.

2. Stowarzyszenie może posiadać sztandar.

ROZDZIAŁ II

Cel i zadania stowarzyszenia

§ 5.

1. Stowarzyszenie jest organizacją społeczną powołaną do:

       1)       Wspierania demokracji i budowania demokratycznego społeczeństwa

       obywatelskiego i nowoczesnego,

       2)       Budowania i kształtowania przestrzeni publicznej przyjaznej dla przedsiębiorców i

       przedsiębiorstw, ze szczególnym podkreśleniem roli mikro, małych i średnich

       przedsiębiorstw,

       3)       Wspierania wszelkich działań zmierzających do budowy przestrzeni do rozwoju

       przedsiębiorczości ze szczególnym uwzględnieniem roli mikro, małych i średnich

       przedsiębiorstw,

       4)       Kreowania przestrzeni do przyjaznego dialogu pomiędzy pracodawcami a

       pracownikami,

       5)       Podejmowania działań kształtujących pozytywny wizerunek przedsiębiorcy i

       pracownika,

       6)       Zapobiegania nadużyciom prawa przez organy władzy publicznej,

       7)       Podejmowania wszelkich działań w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji w

       życiu publicznym, wobec kogokolwiek i z jakiegokolwiek powodu,

       8)       Wspierania demokracji i wszelkich procesów budujących nowoczesne

       społeczeństwo obywatelskie, przeciwstawiania się przejawom ksenofobii, szowinizmu i

       fanatyzmu.

       9)       Upowszechnianie wiedzy o dyskryminacji w życiu społecznym, gospodarczym i

       politycznym i sposobach przeciwdziałania tym zjawiskom,

       10)      Podejmowania działań w celu kształcenia kadr i społeczeństwa dla rozwoju Polski

       nowoczesnej i otwartej,

       11)      Podejmowanie działań badawczych, analitycznych, edukacyjnych lub

       propagandowych służących budowaniu społeczeństwa demokratycznego, otwartego i

       nowoczesnego,

       12)      Edukowania o demokracji i pozytywnych wartościach w polityce i życiu

       publicznym,

       13)      Prowadzenia działalności naukowej, kulturalnej i oświatowej oraz działalności w

       zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, a także ochrony zdrowia i pomocy

       społecznej,

       14)      Upowszechniania wiedzy o wzajemnych zależnościach między organizacją i

       instytucjami państwa, poziomem jego rozwoju gospodarczego, a obywatelem i o wpływie

       tych relacji na poziom życia społeczeństwa obywatelskiego

       15)      Praktycznego nauczania sposobów zmiany prawa we współczesnym społeczeństwie

       obywatelskim, wspierania inicjatyw społecznych i przedsiębiorczości obywateli

       16)      Nauki i praktyki o sposobach wypowiadania się w sprawach publicznych,

       gospodarczych i światopoglądowych, kompetentnie i z zachowaniem zasad kultury.

       17)      Wspierania wszelkimi środkami i w każdy możliwy sposób osób, których prawa są

       naruszane przez organy państwa, instytucje publiczne lub prywatne, lub przez inne osoby, a

       także jednostki organizacyjne posiadające osobowość prawną lub jej nieposiadające,

2.Do zadań Stowarzyszenia należy w szczególności:

       1)      Działanie kształtujące pozytywny wizerunek przedsiębiorców i pracowników,

       2)      Mediacja i arbitraż w sprawach sporów pomiędzy przedsiębiorcami i pracownikami

       świadczona przez uprawnione osoby,

       3)      Działanie wspierające postawy demokratyczne i prospołeczne w życiu publicznym,

       budowa społeczeństwa demokratycznego i otwartego, zwalczanie wszelkich przejawów

       ksenofobii, szowinizmu i fanatyzmu,

       4)      Wspieranie akcji społecznych promujących rozwój nowoczesnego społeczeństwa,

       5)      Kształcenie i przygotowanie grup wsparcia intelektualnego dla rozwoju

       społeczeństwa nowoczesnego i otwartego,

       6)      Zrzeszanie ludzi chcących działać dla dobra społeczeństwa obywatelskiego,

           7)      Prowadzenie szkoleń, kursów, warsztatów, imprez okolicznościowych i innych form

           kształcących,

           8)      Prowadzenie działalności wydawniczej, fonograficznej, spektakli, koncertów.

            wieców, udział i organizowanie  i wieców, manifestacji oraz akcji charytatywnych, zarówno w formie odpłatnej i nieodpłatnej,

           9)      Organizowanie i udział w imprez plenerowych, wiecach, manifestacjach oraz akcjach charytatywnych,

           10)     Opracowywanie ekspertyz, analiz, raportów i opinii dotyczących działalności

           społeczno – kulturalnej i gospodarczej,

           11)     Współpraca z innymi stowarzyszeniami oraz organizacjami i fundacjami,

           12)      Współdziałanie z ośrodkami komunikacji społecznej

           13)     Organizowanie konferencji, seminariów, szkoleń i sympozjów, zarówno w formie

           odpłatnej i nieodpłatnej

           14)     Wypowiadanie się w sprawach ważnych dla działalności gospodarczej i społeczno -

           kulturalnej, przedstawianie problemów i potrzeb tychże działalności,

           15)     Samokształcenie członków stowarzyszenia, zarówno w formie odpłatnej i

           nieodpłatnej

           16)     Nauka i promocja społecznej aktywności społecznej, kulturalnej i gospodarczej

           17)     Organizacja imprez kulturalnych zarówno w formie odpłatnej i nieodpłatnej

           18)     Kształcenie w zakresie wykorzystania nowoczesnych środków komunikacji

           społecznej i informacyjno - medialnej do prowadzenia debat, dyskusji i organizacji

           społeczeństwa obywatelskiego

           19)     Prowadzenie działań odpłatnych i nieodpłatnych służących realizacji celów

           Stowarzyszenia

ROZDZIAŁ III

Członkowie, ich prawa i obowiązki.

§ 6.

1. Członkiem Stowarzyszenia może zostać każda osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do

   czynności prawnych, która nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie

   przestępstwa umyślnego, za które wymierzono jej karę pozbawienia wolności bez warunkowego

   zawieszenia jej wykonania.

2. Cudzoziemcy mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą

   zostać członkiem stowarzyszenia, zgodnie z przepisami obowiązującymi obywateli polskich

3. Członkami Stowarzyszenia mogą być osoby prawne oraz inne jednostki organizacyjne, w tym

   niemające osobowości prawnej, o ile zakres i przedmiot ich działania nie stoi w sprzeczności z

   celami Stowarzyszenia.

4. Wszelkie ograniczenia w odniesieniu do możliwości uzyskania członkostwa w Stowarzyszeniu mogą

   wynikać wyłącznie z przepisów obowiązującego prawa.

5. Członkowie Stowarzyszenia dzielą się na:

   1) członków zwyczajnych,

   2) członków wspierających,

   3) członków honorowych.

§ 7.

1. Członkiem zwyczajnym może być osoba fizyczna, która ukończyła 18 lat.

2. Członkiem wspierającym może być osoba fizyczna, prawna lub organizacja zainteresowana

   działalnością Stowarzyszenia, która zadeklarowała na jego rzecz pomoc materialną lub intelektualną. Osoby prawne i organizacje działają w Stowarzyszeniu poprzez swoich przedstawicieli.

3. Osoba prawna może być jedynie członkiem wspierającym Stowarzyszenia. Kandydat na członka wspierającego składa oświadczenie woli Zarządowi Stowarzyszenia, który podejmuje w tej kwestii stosowną uchwałę.

4. Osoby prawne posiadające siedzibę poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej mogą być członkami wspierającymi Stowarzyszenie.

5. Członkostwo Stowarzyszenia nabywa się poprzez przyjęcie kandydatury przez Zarząd

   Stowarzyszenia, po uzyskaniu rekomendacji 2 członków zwyczajnych, za zgodą oddziałów, zwykłą większością głosów w drodze uchwały.

6. Od uchwały Zarządu  odmawiającej przyjęcia kandydatury nie przysługuje odwołanie.

7. Ponownie wniosek o przyjecie w poczet członków Stowarzyszenia może być złożony nie wcześniej niż po upływie pół roku od dnia podjęcia uchwały o odmowie przyjęcia kandydatury.

8. Regulamin postępowania przez Zarząd Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia kandydata w poczet członków stowarzyszenia określi Rada Stowarzyszenia w drodze uchwały.

9. Zarząd Stowarzyszenia prowadzi rejestr członków i odpowiada za niezwłoczne dokonywanie

   stosownych wpisów w rejestrze.

§ 8.

   1. Członek zwyczajny ma prawo do:

        1)          czynnego i biernego uczestnictwa w wyborach władz Stowarzyszenia,

        2)          uczestniczenia w pracach Stowarzyszenia,

        3)          używania oznak i znaków Stowarzyszenia za zgodą Zarządu Stowarzyszenia,

        4)          zgłaszania opinii, wniosków i postulatów dotyczących działalności Stowarzyszenia,

        5)          bieżącej informacji o wszelkich decyzjach, uchwałach i innych działaniach  Stowarzyszenia i jego władz w tym wglądu w listę członków stowarzyszenia i wglądu we wszystkie dokumenty z wyjątkiem stanowiących tajemnicę stowarzyszenia ( w tym know-how) oraz spraw osobowych członków. W sprawach dotyczących członka lub spraw odnoszących się oddziału, fili, instytutu, placówki, w których działanie zaangażowany jest członek stowarzyszenia, możliwa jest obecności członka na obradach Zarządu i Rady w charakterze obserwatora bez prawa głosu chyba, że obrady są tajne. 

2. Członek wspierający posiada wyłącznie prawa określone w § 8 ust. 1 pkt od 2) do 5) Statutu, oraz

   prawo udziału, z głosem doradczym, w pracach organów Stowarzyszenia.

§ 9.

1. Nie posiadają prawa uczestnictwa w wyborach do organów Stowarzyszenia (czynnego i biernego)

   osoby ubezwłasnowolnione całkowicie lub częściowo, pozbawione praw publicznych

   prawomocnym wyrokiem sądu. Członkowie zwyczajni, którzy w dniu wyborów zalegają z opłatą

   składki członkowskiej nie mogą korzystać z biernego i czynnego prawa wyborczego, nie mogą

   zgłaszać kandydatów do organów i nie mogą udzielać im poparcia lub rekomendacji.

2. Członkowie Stowarzyszenia mogą zostać ograniczeni w prawach statutowych orzeczeniem Sądu Koleżeńskiego, uchwałą Walnego Zgromadzenia lub Rady Stowarzyszenia.

3. Członek Stowarzyszenia zawieszony lub wykluczony, od dnia podjęcia uchwały przez właściwy organ stowarzyszenia, do czasu rozpatrzenia odwołania przez odpowiedni organ stowarzyszenia, nie może korzystać z biernego i czynnego prawa wyborczego, ani podejmować żadnej aktywności w imieniu lub na rzecz stowarzyszenia i jego członków.

§ 10.

1. Członkowie zwyczajni są obowiązani:

        1) stosować się do postanowień Statutu, regulaminów ustalonych przez organy Stowarzyszenia w zakresie ich kompetencji,  oraz uchwał organów Stowarzyszenia,

        2) realizując swoje prawo do aktywnego uczestniczenia we wszystkich formach aktywności Stowarzyszenia, wyłącznie na zasadzie dobrowolności, brać czynny udział w działalności Stowarzyszenia oraz w akcjach i inicjatywach społecznych podejmowanych przez Stowarzyszenie,

        3) dbać o dobre imię Stowarzyszenia,

        4) uczestniczyć w realizacji celów statutowych Stowarzyszenia,

        5) regularnie opłacać składki członkowskie,

        6) niezwłocznie zgłaszać Zarządowi Stowarzyszenia zmianę danych objętych wpisem

        do rejestru członków.

2. Członek wspierający jest obowiązany do wywiązania się z zadeklarowanej pomocy finansowej lub intelektualnej oraz do przestrzegania statutu, regulaminów i uchwał władz Stowarzyszenia.

§ 11.

1. Członkostwo wygasa w skutek:

       1) wystąpienia ze Stowarzyszenia,

        2) prawomocnego skreślenia z rejestru członków Stowarzyszenia uchwałą Rady Stowarzyszenia na wniosek Zarządu,

        3) prawomocnego wykluczenia orzeczeniem Sądu Koleżeńskiego,

        4) śmierci członka Stowarzyszenia lub jego likwidacji.

2.  Skreślenie z rejestru członka Stowarzyszenia następuje na podstawie uchwały Rady Stowarzyszenia na wniosek Zarządu w przypadku zalegania z opłaceniem składek członkowskich przez okres ponad 2 miesięcy po uprzednim pisemnym wezwaniu członka przez zarząd do zapłaty zaległych składek i wyznaczeniu w tym celu dodatkowego co najmniej 30-dniowego terminu, pod rygorem skreślenia z rejestru członków.

3.  Skreślenia z rejestru członka Stowarzyszenia przez Radę Stowarzyszenia może również nastąpić w przypadku działania członka na szkodę stowarzyszenia, po przeprowadzeniu wysłuchania członka stowarzyszenia przez Radę Stowarzyszenia, na wniosek i przy udziale Zarządu Stowarzyszenia. Członek stowarzyszenia, któremu postawiono zarzut działania na szkodę Stowarzyszenia zaproszony do wysłuchania przed Radą Stowarzyszenia ma obowiązek

    stawić się przed Radą. W przypadku, gdy członek stowarzyszenia nie stawi się przed Radą

    Stowarzyszenia bez usprawiedliwienia może zostać skreślony z rejestru członków bez wysłuchania. Wysłuchanie odbywa się w siedzibie stowarzyszenia lub innym miejscu wskazanym przez Radę Stowarzyszenia, wyznaczając miejsce inne niż siedziba Rada nie może działać w taki sposób aby uniemożliwić członkowi przybycie na wysłuchanie,

4.  Za usprawiedliwiony uważa się przypadek, gdy stan zdrowia Członka Stowarzyszenia uniemożliwia stawienie się przed Radą, pod warunkiem poświadczenia tej okoliczności stosownym zaświadczeniem lekarskim.

5.  O utracie członkostwa, Zarząd zawiadamia wykluczonego członka stowarzyszenia na piśmie, podając podstawę i przyczynę utraty członkostwa. Informacja o utracie członkostwa przez członka Stowarzyszenia jest równolegle opublikowane na stronie internetowej Stowarzyszenia.

6.  Pisma wykluczonemu członkowi Stowarzyszenia  doręcza się bez zbędnej zwłoki listem poleconym pod adresem zgłoszonym przez członka stowarzyszenia w deklaracji członkowskiej. W przypadku zmiany adresu członek stowarzyszenia ma obowiązek poinformować o tym zarząd stowarzyszenia na piśmie. W przypadku niepowiadomienia zarządu o zmianie adresu pisma uważa się za doręczone pod znanym adresem.

7.  Pisma mogą być doręczane członkowi stowarzyszenia również w każdym miejscu, gdzie się

    adresata zastanie.

8. Od uchwały Rady Stowarzyszenia o skreśleniu z listy członków, członkowi przysługuje prawo

    wniesienia odwołania do Walnego Zebrania w terminie 14 dni od dnia doręczenia uchwały. Odwołanie rozpoznawane jest na najbliższym Walnym Zebraniu. Od orzeczenia Sądu Koleżeńskiego odwołanie wnoszone jest w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia do Rady Stowarzyszenia i rozpatrywane jest na najbliższym posiedzeniu Rady Stowarzyszenia, nie wcześniej jednak niż po upływie 14 dni od otrzymania odwołania przez Radę. W przypadku jeśli od wniesienia odwołania do Rady Stowarzyszenia do czasu jej najbliższego posiedzenia jest mniej niż 14 dni, sprawa zostanie rozpoznana na następnym posiedzeniu Rady.

9. Termin do wniesienia odwołania od uchwały Rady Stowarzyszenia lub Sądu Koleżeńskiego uważa się za zachowany jeśli pismo zostanie nadane na poczcie świadczącej usługę powszechną w ostatnim dniu terminu. W każdym innym przypadku decyduje data wpływu odwołania do Zarządu Stowarzyszenia.

10. Uchwały w sprawach odwołania członka od uchwały Rady Stowarzyszenia o skreśleniu, lub zawieszeniu, oraz od orzeczenia Sadu Koleżeńskiego o wykluczeniu ze Stowarzyszenia Walne Zebranie Członków lub Zebranie Delegatów podejmuje większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej połowy członków  uprawnionych do głosowania.

11. Zarząd skreśla z listy Członków osoby:

        1) Zmarłe – z dniem śmierci a członka będącego osobą prawną – z dniem jego likwidacji,

        2) Pozbawione członkostwa uchwałą Rady Stowarzyszenia – z dniem uprawomocnienia uchwały,

        3) Wykluczone orzeczeniem Sądu Koleżeńskiego – z dniem uprawomocnienia się orzeczenia,

        4) Występujące ze Stowarzyszenia – z dniem złożenia deklaracji o wystąpieniu,

        5) Skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia

             wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania – z dniem uprawomocnienia się

             wyroku.

Honorowy Prezes Stowarzyszenia

Honorowy Członek Stowarzyszenia

§ 12.

1. Godność Honorowego Prezesa Stowarzyszenia można nadać uchwałą Walnego Zebrania osobie, która położyła szczególne zasługi dla Stowarzyszenia i jego członków.

2. Godność Honorowego Członka Stowarzyszenia można nadać uchwałą Walnego Zebrania na wniosek Rady Stowarzyszenia lub na wniosek Zarządu osobom fizycznym, które położyły szczególne zasługi dla realizacji celów statutowych.

3. Kandydatura na Honorowego Członka Stowarzyszenia lub Honorowego Prezesa wymaga rekomendacji co najmniej 5  Członków Zarządu Stowarzyszenia i 5 członków Rady Stowarzyszenia. Rekomendację może też złożyć 20 członków Stowarzyszenia i 5 członków zarządu lub 5 członków Rady Stowarzyszenia.

4. Honorowy Prezes Stowarzyszenia i Honorowi Członkowie Stowarzyszenia posiadają wyłącznie prawa określone w § 8 ust. 1 pkt od 2) do 5) Statutu, oraz prawo udziału, z głosem doradczym, w pracach organów Stowarzyszenia.

5. Honorowy Prezes Stowarzyszenia i Honorowi Członkowie Stowarzyszenia obowiązani są do

   przestrzegania Statutu, regulaminów i uchwał władz Stowarzyszenia.

§ 13.

1. Za wybitne zasługi położone w realizacji zadań Stowarzyszenia mogą być nadawane odznaki honorowe przez Walne Zebranie na wniosek Rady Stowarzyszenia lub na wniosek Zarządu Stowarzyszenia.

2. Rodzaj odznak oraz tryb ich nadawania określa regulamin uchwalony przez Walne Zebranie

   Członków na wniosek Zarządu Stowarzyszenia.

ROZDZIAŁ IV

Organy Stowarzyszenia

§ 14.

1. Organami Stowarzyszenia są:

        1)           Walne Zebranie Członków lub Zebranie Delegatów,

        2)           Zarząd,

        3)           Komisja Rewizyjna,

        4)           Rada Stowarzyszenia,

        5)           Sąd Koleżeński.

2. Pierwsza kadencja wszystkich organów trwa do pierwszego Walnego Zebrania Członków,  a kolejne kadencje 4 lata.

3. Członkowie jednego organu Stowarzyszenia – z wyjątkiem Walnego Zebrania Członków nie mogą być równocześnie członkami innego organu Stowarzyszenia lub pełnić innej funkcji w Stowarzyszeniu. Ten sam członek może pełnić tę samą funkcję w organach Stowarzyszenia nie więcej niż przez dwie kadencje. Do liczby kadencji nie wlicza się pierwszej kadencji.

§ 15.

1. Członkowie organów Stowarzyszenia tracą mandat w przypadku:

      1) śmierci,

      2) pozbawienia członkostwa w Stowarzyszeniu, w przypadkach ustalonych w niniejszym

           statucie,

      3) złożenia rezygnacji,

      4) wykluczenia,

      5) utraty pełnej zdolności do czynności prawnych,

      6) upływu kadencji.

2. Uzupełnienia składu osobowego organów dokonuje się według takiej samej procedury jak przy

   wyborach członków organu, którego uzupełnienie dotyczy. Uzupełnienia dokonuje się w

   najbliższym możliwym czasie na Walnym Zebraniu Członków, Zebraniu Delegatów lub, w przypadku określonym statutem na pierwszym po powstaniu wakatu posiedzeniu Rady Stowarzyszenia jeśli kompetencje do wyboru, zawieszenia i odwołania członka organu służy Radzie Stowarzyszenia. Organ nie posiadający pełnego składu osobowego winien podejmować jedynie działania mające bezpośrednio na celu uzupełnienie jego składu. Sprawy niecierpiące zwłoki mogą być jednak wykonane, a po uzupełnieniu składu organu walidowane.

3. Członkowie Zarządu Stowarzyszenia wybierani, zawieszani i odwoływani są przez Radę Stowarzyszenia.   Członkowie Rady Stowarzyszenia wybierani, zawieszani i odwoływani są przez Walne Zebranie zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej połowy liczby członków obecnych na Walnym Zebraniu, lub w przypadku głosowania przez delegatów przy obecności co najmniej połowy statutowej ich liczby.

4. Członkom organów zawieszonym, lub odwołanym przez Radę Stowarzyszenia służy odwołanie do Walnego Zebrania. Do czasu rozpoznania odwołania przez Walne Zebranie Członków zawieszony lub odwołany członek organu nie bierze udziału w pracach tego organu.

5. Mandaty członków organów wygasają z dniem na który zostało zwołane Walne Zebranie lub

   Zebranie Delegatów, w roku kalendarzowym w którym upływa okres kadencji.

§ 16.

1. Członkowie organów wykonują swoje funkcje bezpłatnie lub za wynagrodzeniem.

2. Zasady wynagradzania i ustalania diet, oraz sposobu i zasad ich wypłacania dla członków  organów stowarzyszenia z wyjątkiem Rady Stowarzyszenia, oraz dla członków stowarzyszenia wykonujących prace na rzecz stowarzyszenia, w przypadku przyznania wynagrodzenia i diet określi uchwała Rady Stowarzyszenia, a dla Członków Rady Stowarzyszenia Walne Zebranie.

3. W przypadku odbycia podróży służbowej członkowie oraz pracownicy Stowarzyszenia mogą

   otrzymać diety i zwrot kosztów podróży w wysokości i według zasad ustalonych przez Zarząd

   Stowarzyszenia na podstawie obowiązujących przepisów prawa.

ROZDZIAŁ V

Walne Zebranie

§ 17.

1. Najwyższą władzą Stowarzyszenia jest Walne Zebranie.

2. W przypadku gdy liczba członków Stowarzyszenia przekroczy 300 osób Walne Zebranie Członków może zostać zastąpione przez Zebranie Delegatów, wybieranych z poszczególnych okręgów utworzonych zgodnie z podziałem terytorialnym kraju na województwa, przy czym dopuszcza się utworzenie kilku okręgów wyborczych na obszarze jednego województwa lub utworzenia okręgów z kilku województw. W takiej sytuacji Zarząd podejmuje uchwałę w sprawie wyboru Delegatów, w której ustali podział na okręgi, ilość delegatów z poszczególnych okręgów, oraz określi szczegółowe zasady wyboru delegatów. Liczba Delegatów będzie proporcjonalna do liczby członków Stowarzyszenia lecz nie więcej niż 1 (jeden) Delegat na 10 (dziesięciu) członków Stowarzyszenia.

3. W przypadku jeżeli liczba członków Stowarzyszenia przekroczy 1.000 osób Rada Stowarzyszenia na wniosek Zarządu Stowarzyszenia jest uprawniona do ustalenia innych proporcji dla wyboru delegatów.

4. Walne Zebranie Członków i Zebranie Delegatów mogą uchwalić swoje Regulaminy

5. W każdym przypadku gdy Walne Zebranie zastąpione zostanie przez Zebranie Delegatów, a

   postanowienia statutu nie przyznają określonej kompetencji wyłącznie Walnemu Zgromadzeniu lub nie regulują odrębnie tej kwestii, postanowienia niniejszego statutu odnoszące się do Walnego Zebrania stosuje się odpowiednio do Zebrania Delegatów.

6. Do wyłącznych kompetencji Walnego Zgromadzenia należą sprawy powołania oddziałów mających osobowość prawną, połączenia z innym stowarzyszeniem, podziałem, oraz sprawy wymienione w § 39.

§ 18.

1. Walne Zebranie może być zwyczajne i nadzwyczajne.

2. Zwyczajne Walne Zebranie zwołuje Zarząd Stowarzyszenia, co najmniej raz na rok, tak aby mogło się ono odbyć do końca czerwca danego roku. Przedmiotem obrad Zwyczajnego Walnego Zebrania są sprawy, o których mowa w § 22 pkt 1 i 2 statutu oraz inne umieszczone w porządku obrad przez Zarząd.

3. Nadzwyczajne Walne Zebranie zwołuje Zarząd z własnej inicjatywy, na wniosek Komisji

   Rewizyjnej lub grupy co najmniej 1/3 członków Stowarzyszenia, w terminie umożliwiającym

   odbycie się Walnego Zebrania nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania

   przez Zarząd stosownego wniosku.

4. Żądający zwołania Nadzwyczajnego Walnego Zebrania są obowiązani złożyć Zarządowi

   Stowarzyszenia odpowiedni wniosek na piśmie z podaniem proponowanego porządku obrad, który  Zarząd Stowarzyszenia może uzupełnić.

5. W przypadku nie zwołania Nadzwyczajnego Walnego Zebrania  w terminie określonym w ust. 3 niniejszego paragrafu, jak również w przypadkach określonych w § 14 ust. 1 statutu, Walne Zebranie może również zwołać Rada Stowarzyszenia lub Komisja Rewizyjna.

§ 19.

1. W przypadku gdy, w pierwszym terminie Nadzwyczajnego Walnego Zebrania nie ma wymaganej liczby osób tj. co najmniej połowy liczby wszystkich członków (Delegatów), Walne Zebranie może odbyć się w drugim terminie, bez względu na liczbę uczestniczących osób, o ile wszyscy członkowie (Delegaci) zostali poinformowani o terminie i porządku obrad listami poleconymi przesłanymi z co najmniej 14 dniowym wyprzedzeniem lub też poprzez pocztę elektroniczną e-mail.

2. Porządek obrad Walnego Zebrania ustala organ zwołujący to zebranie.

3. W sprawach nie objętych porządkiem obrad Walne Zebranie może obradować i podejmować

   uchwały jeżeli uzna nagłość sprawy większością 2/3 głosów wszystkich obecnych na zebraniu, w obecności co najmniej połowy liczby wszystkich członków (delegatów). Niedopuszczalne jest

   zgłaszanie wniosków nagłych w sprawach: zmiany Statutu i odwołania członków organów

   Stowarzyszenia

§ 20.

1. Uchwały na Walnym Zebraniu (Zebraniu Delegatów), o ile postanowienia statutu nie stanowią

   inaczej, zapadają zwykłą większością głosów członków obecnych na zebraniu. W razie równej

   liczby głosów w głosowaniu jawnym rozstrzyga głos przewodniczącego zebrania.

2. Głosowanie nad uchwałami w sprawach objętych porządkiem obrad odbywa się jawnie, za

   wyjątkiem spraw osobowych. Przewodniczący może zarządzić głosowanie tajne w innych sprawach na żądanie zwykłej większości członków obecnych na zebraniu.

§ 21.

1. Członkowie (Delegaci) mogą brać udział w Walnym Zebraniu osobiście. Głosowanie przez pełnomocnika lub przy użyciu pełnomocnictwa do wykonywania prawa głosu jest możliwe za zgodą zarządu wyrażoną na piśmie. W przypadku przyjęcia przez stowarzyszenie zasad umożliwiających bezpieczny i gwarantujący zachowanie bezpieczeństwa i integralności danych sposób głosowania poprzez Internet wszelkie wybory i głosowania mogą odbywać się drogą elektroniczną.

2. W walnym zebraniu Członków mogą brać udział z głosem doradczym osoby zaproszone    przez Zarząd, lub Radę Stowarzyszenia.

§ 22.

Do kompetencji Walnego Zebrania Członków (Zebrania Delegatów) należy:

       1) zatwierdzanie sprawozdania finansowego oraz sprawozdania Zarządu z działalności,

       2) udzielanie absolutorium członkom Zarządu i Komisji Rewizyjnej,

       3) uchwalanie programu działalności Stowarzyszenia,

       4) uchwalanie statutu Stowarzyszenia i jego zmian,

       5) zatwierdzanie regulaminów organów Stowarzyszenia,

       6) wybór i odwołanie:

                  a) członków Zarządu,

                  b) członków Komisji Rewizyjnej,

                  c) członków Sądu Koleżeńskiego,

                  d) członków Rady Stowarzyszenia.

       7) ocena działalności organów Stowarzyszenia oraz podejmowanie uchwał w sprawach

           dotyczących wniosków Zarządu,

       8) podejmowanie uchwał w sprawie przystępowanie Stowarzyszenia do związków

           stowarzyszeń i innych organizacji międzynarodowych,

       9) rozpatrywanie odwołań od uchwał Rady Stowarzyszenia, Zarządu i orzeczeń Sadu

           Koleżeńskiego wniesionych przez członków Stowarzyszenia,

       10) nadawanie godności honorowych,

       11) podejmowanie uchwał w sprawie likwidacji Stowarzyszenia,

       12) podejmowanie uchwał w innych sprawach zastrzeżonych do kompetencji Stowarzyszenia niniejszym statutem lub przepisami prawa,

       13) podejmowanie uchwał o połączeniu i podziale stowarzyszenia.

ROZDZIAŁ VI

Zarząd

§ 23.

1. Zarząd składa się z 4 do 7 członków wybranych przez Radę Stowarzyszenia

2. Rada Stowarzyszenia wybiera Prezesa Zarządu, Wiceprezesa, Skarbnika, Sekretarza i Członków Zarządu.-

3. Rada Stowarzyszenia określa zadania dla poszczególnych Członków Zarządu i zatwierdza jego

   regulamin.

4. Zarząd może działać w niepełnym składzie, jednak zmniejszenie liczby członków poniżej 4 oznacza, że zarząd może podejmować tylko działania bieżące i rozpatrywać sprawy nagłe.

§ 24.

1. Zebranie Zarządu zwołuje Prezes lub Wiceprezes ustalając termin, miejsce i porządek zebrania. Zebrania Zarządu są zwoływane w miarę potrzeb, co najmniej raz na 3 miesiące. Prezes lub Wiceprezes przewodniczy zebraniu Zarządu.

2. Przewodniczący zarządza głosowanie tajne w sprawach personalnych, a w innych sprawach na

   żądanie co najmniej jednego z obecnych członków Zarządu.

3. Zarząd jest zdolny do podjęcia uchwał w sprawach należących do jego kompetencji w obecności co najmniej połowy swych członków, jeżeli wszyscy członkowie Zarządu zostali zawiadomieni o terminie, miejscu i porządku obrad na 7 dni przed datą zebrania. Jeżeli wszyscy członkowie są obecni za Zebraniu może ono obradować i podejmować uchwały bez uprzedniego formalnego zwołania.

4. Zarząd o swoich zebraniach i porządku obrad powiadamia Radę Stowarzyszenia i Komisję

   Rewizyjną.

5. W zebraniach zarządu mogą brać udział członkowie Rady Stowarzyszenia lub członkowie Komisji Rewizyjnej, jeśli wyrażą taką chęć.

6. Zebrania Zarządu są protokołowane. Protokół podpisują: przewodniczący zebrania i sekretarz.

7. W zebraniu Zarządu mogą uczestniczyć z głosem doradczym:

       1) zaproszeni eksperci,

       2) inne zaproszone osoby.

8. Zarząd informuje Radę Stowarzyszenia o wszystkich podjętych działaniach, uchwałach i

   stanowiskach i decyzjach na najbliższym posiedzeniu Rady po zebraniu (zebraniach) Zarządu.

§ 25.

Do kompetencji Zarządu należy:

   1) prowadzenie spraw stowarzyszenia i reprezentowanie go na zewnątrz,

   2) wykonywanie uchwał Walnego Zebrania i Rady Stowarzyszenia,

   3) uchwalanie preliminarzy budżetowych,

   4) sporządzanie sprawozdań finansowych Stowarzyszenia,

   5) składanie sprawozdań z działalności Zarządu na Walnym Zebraniu,

   6) zaciąganie zobowiązań w imieniu Stowarzyszenia, a za zgodą Rady Stowarzyszenia w kwotach przekraczających 30.000,00 zł,

       7) uchwalanie regulaminów nie zastrzeżonych do kompetencji Walnego Zebrania i innych organów Stowarzyszenia,

       8) uchwalanie wysokości diet oraz zasad wypłaty diet i zwrotu kosztów podróży, o których mowa w § 16 ust. 2 Statutu,

       9) wnioskowanie do wyróżnień i odznaczeń,

       10) podejmowanie działań w sprawie przyjmowania, zawieszania i wykreślania członków,

       11) ustalanie wysokości, terminów i sposobu uiszczania składek członkowskich,

       12) Wyrażanie zgody na używania oznak i znaków Stowarzyszenia przez Członków

           Stowarzyszenia.

§ 26.

Stowarzyszenie reprezentuje na zewnątrz dwóch członków Zarządu działających łącznie, w tym Prezes lub Wiceprezes albo upoważniony przez nich do danej czynności pełnomocnik.

ROZDZIAŁ VII

Komisja Rewizyjna

§ 27.

   1. Komisja Rewizyjna składa się z od 3 do 5 członków wybranych przez Walne Zebranie.

   2. Komisja Rewizyjna jest organem sprawującym nadzór nad całokształtem działalności statutowej i finansowej Stowarzyszenia. W ramach czynności nadzorczych ma ona prawo do pełnej informacji o działalności Stowarzyszenia, wglądu do dokumentacji oraz żądania udzielenia wyjaśnień i informacji przez Zarząd Stowarzyszenia i pracowników Stowarzyszenia.

   3. Członkowie Komisji Rewizyjnej wybierają ze swego grona przewodniczącego i

       wiceprzewodniczącego, do których kompetencji należy zwoływanie posiedzeń Komisji Rewizyjnej, ustalanie porządku posiedzenia i przewodniczenie posiedzeniom Komisji.

   4. Komisja Rewizyjna jest zdolna do podjęcia uchwał i innych czynności w sprawach należących do jej kompetencji w obecności, co najmniej połowy swych członków, jeżeli wszyscy członkowie Komisji zostali zawiadomieni o terminie, miejscu i porządku obrad na 3 dni przed datą zebrania. Jeżeli wszyscy członkowie są obecni Komisja może obradować i podejmować uchwały bez uprzedniego formalnego zwołania.

   5. Komisja może upoważnić niektórych spośród swoich członków do wykonywania w jej imieniu określonych czynności nadzorczych.

   6. Komisja Rewizyjna jest niezależna od Zarządu, a jej członkowie:

       a) nie mogą być członkami organu zarządzającego ani pozostawać z nimi w stosunku

           pokrewieństwa, powinowactwa, we wspólnym pożyciu lub podległości z tytułu zatrudnienia,

       b) Nie mogą być skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo ścigane z oskarżenia

           publicznego lub przestępstwo skarbowe,

       c) Nie mogą otrzymywać z tytułu pełnienia funkcji w takim organie zwrotu kosztów lub wynagrodzenia w wysokości wyższej niż przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw ogłoszone przez Prezesa GUS za rok poprzedni.

   7. Szczegółowy tryb i zasady działania Komisji Rewizyjnej określa regulamin uchwalony przez ten organ i zatwierdzony przez Walne Zebranie Członków.

§ 28.

    Do obowiązków Komisji Rewizyjnej należy:

       1) kontrolowanie co najmniej raz w roku działalności statutowej i gospodarki finansowej

           Stowarzyszenia oraz przedstawianie Zarządowi i Radzie Stowarzyszenia w okresie między

           zjazdami lub Walnemu Zebraniu wniosków i uwag z każdej kontroli,

       2) opiniowanie rocznych sprawozdań finansowych i sprawozdań Zarządu z działalności;

       3) dokonywanie oceny działalności statutowej organów Stowarzyszenia za okres kadencji i

           przedstawienie ich Walnemu Zebraniu Członków,

       4) składanie sprawozdań ze swej działalności Walnemu Zebraniu Członków, a w okresie między zjazdami Radzie Stowarzyszenia.

                                                                                                    

ROZDZIAŁ VIII

Sąd Koleżeński

§ 29.

    1. Walne Zebranie wybiera ze swego grona 16 członków Sądu Koleżeńskiego.

    2. Sąd Koleżeński na pierwszym posiedzeniu wybiera ze swego grona przewodniczącego, dwóch wiceprzewodniczących i sekretarza.

    3. Sąd Koleżeński orzeka w składzie trzyosobowym. Zespołowi rozpoznającemu sprawy przewodniczy przewodniczący Sądu lub jeden z wiceprzewodniczących.

    4. Postępowanie przed Sądem Koleżeńskim toczy się na zasadzie równości stron, z zapewnieniem stronom prawa do obrony.

    5. Rzecznikiem Dyscyplinarnym jest członek zarządu, który zostanie wyznaczony przez Zarząd.

    6. Skład Sądu Koleżeńskiego wchodzą członkowie Stowarzyszenia z innych regionów niż członek Stowarzyszenia, którego sprawa jest rozpatrywana.

    7. Podstawę wydania orzeczenia może stanowić całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu przed Sądem Koleżeńskim.

    8. Rozstrzygnięcia Sądu Koleżeńskiego, zapadają zwykłą większością głosów i wydane są w formie orzeczenia. Odwołanie od orzeczeń Sądu Koleżeńskiego przysługuje do Walnego Zebrania, a w okresie między Walnymi Zebraniami do Rady Stowarzyszenia.

    9. Orzeczenia Sądu Koleżeńskiego wykonuje Zarząd.

    10. Szczegółowy tryb i zasady działania, oraz Regulamin Sądu Koleżeńskiego zatwierdza Walne Zebranie Członków.

11. Sąd Koleżeński sprawozdanie ze swoich prac składa na Walnym Zebraniu Członków.

§ 30.

Sąd Koleżeński rozpatruje sprawy dyscyplinarne wnoszone przez Rzecznika Dyscyplinarnego Radę Stowarzyszenia lub Zarząd dotyczące:

            1) naruszenia przez członków zasad statutowych, regulaminów i uchwał oraz zasad

            etyki,

            2) rozstrzygania sporów pomiędzy członkami a organami Stowarzyszenia,

            3) orzekania w kwestiach zgodności wewnętrznych przepisów i uchwał organów Stowarzyszenia ze statutem,

            4) orzekania w sprawie sporów wewnętrznych powstałych pomiędzy członkami       Stowarzyszenia na tle ich działalności w Stowarzyszeniu.

            5) w sprawach, o których mowa w § 37, pkt 2 Sąd Koleżeński działa w pełnym składzie. Posiedzenie Sądu ma się odbyć w terminie 7 dni od podjęcia uchwały w tej sprawie przez Radę Stowarzyszenia.

§ 31.

Sąd Koleżeński może nakładać następujące kary organizacyjne:

         1)             upomnienia,

         2)             nagany,

         3)             zawieszenia w prawach członkowskich na okres od 6 miesięcy do 4 lat,

         4)             zawieszenia w pełnieniu funkcji w organach Stowarzyszenia na okres do 4 lat

         5)             wykluczenia z grona Członków Stowarzyszenia.

§ 32.

Przewodniczącemu Sądu Koleżeńskiego przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach Zarządu, Rady Stowarzyszenia i Komisji Rewizyjnej z głosem doradczym.

ROZDZIAŁ IX

Rada Stowarzyszenia

§ 33.

   1. Rada Stowarzyszenia jest najwyższą władzą Stowarzyszenia w okresie między Zjazdami.

   2. Liczba członków Rady wynosi co najmniej 6 członków, a maksymalnie odpowiada liczbie

       województw wynikających z podziału terytorialnego kraju, wybranych przez Walne Zgromadzenie Członków spośród członków stowarzyszenia, zgłoszonych przez co najmniej 10 Członków zwyczajnych. Każdy  oddział reprezentowany jest w Radzie Stowarzyszenia przez jednego członka stowarzyszenia. Pierwszą Radę Stowarzyszenia powołują członkowie założyciele na zebraniu założycielskim

   3. Rada Stowarzyszenia jest suwerenna w swoich działaniach i podlega jedynie Walnemu Zebraniu Członków Stowarzyszenia.

   4. W przypadku opróżnienia stanowiska przez Członka Rady Stowarzyszenia Rada działa nadal w zmniejszonym składzie.

   5. Nie jest możliwe działanie Rady jeśli jej skład osobowy ulegnie zmniejszeniu poniżej 1/3 składu statutowego. W takim przypadku Zarząd Stowarzyszenia w terminie 3 dni od daty opróżnienia stanowiska przez członka Rady zwołuje Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków lub Zebranie Delegatów, którego  przedmiotem będzie uzupełnienie wakatu.

§ 34

Rada Stowarzyszenia działa samodzielnie z własnej inicjatywy, lub w sprawach wniesionych przez Zarząd, Komisję Rewizyjną, Walne Zebranie Członków lub Zebranie Delegatów.

§ 35

       1. W przypadku opróżnienia stanowiska przez członka Zarządu w okresie między Zjazdami, Rada Stowarzyszenia może uzupełnić skład tego organu do czasu najbliższego Walnego Zebrania.

       2. Do Członków organu wybranych przez Radę Stowarzyszenia stosuje się postanowienia statutu odnoszące się do członków organu pierwszej kadencji.

§ 36.

    1. Rada Stowarzyszenia może powoływać, zawieszać i odwoływać członków organów oddziałów w pełnionych przez nich funkcjach i stanowiskach.

    2. Zawieszania członka Komisji Rewizyjnej jest możliwe po uzyskaniu stanowiska Sądu Koleżeńskiego i Zarządu.

§ 37.

1.We wszelkich sprawach z wyjątkiem przewidzianym w § 37, pkt 2 Rada podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwał zwykłą większością głosów,

2. Rada może podjąć uchwałę o zawieszeniu Członka Rady Stowarzyszenia w pełnieniu przez niego funkcji członka Rady, do czasu najbliższego Walnego Zebrania Członków, w przypadku działania przez niego na szkodę stowarzyszenia. Uchwała zapada większością 2/3 głosów, w obecności co najmniej połowy wszystkich członków Rady. O podjęciu uchwały Rada Stowarzyszenia informuje niezwłocznie Sąd Koleżeński i Zarząd Stowarzyszenia. Stwierdzenie działania na szkodę Stowarzyszenia przez członka może nastąpić wyłącznie przez Sąd Koleżeński, który działa w tej sprawie wyłącznie na wniosek Zarządu, Komisji Rewizyjnej lub 2/3 Rady Stowarzyszenia. Do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Koleżeńskim członek Rady Stowarzyszenia nie może brać udziału w jej pracach, w tym w szczególności podejmować żadnych uchwał. Jeśli orzeczenie Sądu Koleżeńskiego potwierdzi działanie przez członka Rady na szkodę Stowarzyszenia zawieszenie trwa nadal do czasu najbliższego Walnego Zebrania Członków lub Zebrania Delegatów.

3. Od uchwał Rady Stowarzyszenia członek stowarzyszenia może odwołać się do Walnego Zebrania,

§ 38.

         1. Szczegółowy tryb i zasady działania Rady Stowarzyszenia określa regulamin uchwalony przez tę Radę.

         2. Rada Stowarzyszenia może nakazać Zarządowi zajęcie się konkretną sprawą, lub zakazać Zarządowi podjęcia uchwały, decyzji, stanowiska bez zgody Rady.

§ 39.

Członkowi Rady Stowarzyszenia przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach Zarządu, Sądu Koleżeńskiego i Komisji Rewizyjnej z głosem doradczym.

ROZDZIAŁ X

Majątek i gospodarka finansowa

§ 40.

1. Majątek Stowarzyszenia powstaje:

        1) ze składek członkowskich i wpisowego,

        2) z zapisów, darowizn, spadków, ofiarności publicznej i innych dochodów niestałych,

        3) z dotacji,

        4) z dochodów z własnej działalności gospodarczej,

        5) z majątku własnego Stowarzyszenia.

2. Funduszami i majątkiem Stowarzyszenia zarządza Zarząd.

3. Członkowie zobowiązani są do terminowego regulowania składki członkowskiej płatnej w dwóch równych ratach. Pierwsza rata płatna jest nie później niż do 31 stycznia każdego roku kalendarzowego, natomiast druga nie później niż do 30 czerwca każdego roku kalendarzowego.

4. Nowo przyjęci członkowie wpłacają wpisowe i składki według zasad określonych przez Zarząd w ciągu 30 dni od daty otrzymania powiadomienia o przyjęciu na członka Stowarzyszenia. Składki opłaca się za każdy rozpoczęty miesiąc.

§ 41.

1. Stowarzyszenie, z zachowaniem obowiązujących przepisów, może przyjmować darowizny, spadki i zapisy oraz korzystać z ofiarności publicznej.

2. Stowarzyszenie może otrzymywać i przyjmować dotacje wg zasad określonych przepisami prawa.

§ 42.

Zarząd Stowarzyszenia za zgodą Rady Stowarzyszenia może w uzasadnionych przypadkach wprowadzać ulgi w obowiązujących składkach członkowskich, zwalniać poszczególnych członków z obowiązku ich uiszczania oraz odraczać lub umarzać obowiązek zapłaty zaległych składek członkowskich.

§ 43.

    1. Stowarzyszenie nie może udzielać pożyczek lub zabezpieczać zobowiązań majątkiem Stowarzyszenia w stosunku do jej członków, członków organów, pracowników oraz osób, z którymi ww. pozostają w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu, w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa.

    2. Stowarzyszenie nie może przekazywać swojego majątku na rzecz członków, członków organów, pracowników oraz osób im bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, w szczególności jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie lub na warunkach preferencyjnych.

    3. Członkowie Stowarzyszenia, członkowie organów Stowarzyszenia, pracownicy oraz osoby im bliskie nie mogą wykorzystywać majątku Stowarzyszenia na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, chyba, że to wykorzystanie wynika bezpośrednio ze statutowego celu Stowarzyszenia.

    4. Stowarzyszenie nie może dokonywać zakupu towarów lub usług od podmiotów, w których

        uczestniczą członkowie Stowarzyszenia, pracownicy oraz osoby im bliskie, po cenach wyższych niż rynkowe.

    5. Stowarzyszenie nie przyjmuje płatności w gotówce o wartości równej lub przekraczającej

        równowartość 15.000,00 EURO (słownie: piętnaście tysięcy EURO) również w drodze więcej, niż jednej operacji.

ROZDIAŁ XI

Przepisy końcowe

§ 44.

Zmiana statutu następuje na podstawie uchwały Walnego Zebrania podjętej kwalifikowaną większością 2/3

głosów członków obecnych na Walnym Zebraniu, przy czym w przypadku zamierzonej zmiany statutu

porządek obrad powinien wskazywać, które postanowienia statutu mają ulec zmianie.

§ 45.

    1. Stowarzyszenie rozwiązuje się na podstawie uchwały Walnego Zebrania lub w innych przypadkach przewidzianych w przepisach prawa Podejmując uchwałę o rozwiązaniu Stowarzyszenia, Walne Zebranie określa sposób jego likwidacji, ustanawiając likwidatora spośród członków Zarządu Stowarzyszenia.

    2. Walne Zebranie, podejmując uchwałę o rozwiązaniu Stowarzyszenia, określi cel, na który

       przeznaczony ma być majątek Stowarzyszenia. W razie braku uchwały w tej sprawie, sąd orzeknie o przeznaczeniu majątku na określony cel społeczny zbieżny z celami statutowymi Stowarzyszenia.

§ 46.

W sprawach nieuregulowanych niniejszym statutem mają zastosowanie przepisy obowiązującego prawa.